Табассуми рези лаълашгар нишони пурсади ғуборам ро

تبسم ریز لعلش‌گر نشان پرسد غبارم را

Бабўсад то қиёмати буии гули хоки мазорам ро

ببوسد تا قیامت بوی‌گل خاک مزارم را

зи афсӯсӣ ки дорад ибрати хӯни шаҳиди ман

ز افسوسی‌که‌دارد عبرت خون شهید من

Ҳиное мекунад судани кафи дастнигорам ро

حنایی می‌کند سودن‌کف دست نگارم را

Мабодои дидаи ёқӯби тӯфони нмўгирд

مبادا دیدهٔ یعقوب توفان نموگیرد

Нигорӣ дар сари роҳи таманнои интизорам ро

نگاری در سر راه تمنا انتظارم را

зи ашкам бар сари мижгони Аннан дорӣ наме ояд

ز اشکم بر سر مژگان عنان داری نمی‌آید

Грўтозии сет бо сад шуълаи Тифли неи саворам ро

گِرُوتازی‌ ست با صد شعله طفلِ  نِی سوارم‌ را

Таваққуъ ҳарчӣ бошад бесдоъӣ нест эй соқӣ

توقع هرچه‌باشد بی‌صداعی نیست ای‌ساقی

Қадаҳи брснги зан то башиканӣ ранги хуморам ро

قدح برسنگ زن تا بشکنی رنگ خمارم را

зи дил шўрқёмт медаманд рашки ҳамчашмӣ

ز دل شورقیامت می‌دماند رشک همچشمی

Ба ҳар ойӣнаи мнмоиид рӯй глъзорм ро

به هر آیینه منمایید روی‌گلعذارم را

Шроркоғзм аз фурсати айшам чаҳ май пурсӣ

شرارکاغذم از فرصت عیشم چه می‌پرسی

Ба ранги рафтаи чшмкҳости гулҳои баҳорам ро

به رنگ رفته چشمکهاست‌گلهای بهارم را

Ба чашми бастаи ҳам пайдои ншдгрди хаёли ман

به چشم بسته هم پیدا نشدگرد خیال من

Ниҳонтар аз ниҳонҳо ҷилва доданд ошкорам ро

نهانتر از نهانها جلوه دادند آشکارم را

Ҳавас дар олами номӯс яктое наме гунҷад

هوس در عالم‌ناموس یکتایی نمی‌گنجد

Суроғаш кун зи ман ҳарҷо тиҳии ёбии канорам ро

سراغش‌کن ز من هرجا تهی یابی‌کنارم را

Гар ин биҳослӣ аз мазраъи хушкам нимув дорад

گر این بیحاصلی از مزرع خشکم نمو دارد

Ҷабини ҳам даст хоҳад аз арақи шасти обёрм ро

جبین هم دست‌خواهد از عرق شست‌آبیارم‌را

Чу оташ саркашӣҳо мекунам аммо азин ғофил

چو آتش سرکشیها می‌کنم اما ازین غافل

Ки ҷузи афтодагӣ , кас брнхўоҳд дошт боРом ро

که جز افتادگی‌ ،کَس برنخواهد داشت بارَم را

Шррхизсти гирди поймоли биксии бедил

شررخیزست‌گرد پایمال بیکسی بیدل

Ба ёди домани қотили мадаи хӯни шикорам ро

به یاد دامن قاتل مده خون شکارم را