Ба тозагӣ накушуд офияти димоғи маро

به‌تازگی نکشد عافیت دماغ مرا

Магар шикастан дил пуркунад аёғи маро

مگر شکستن دل پرکند ایاغ مرا

Шабӣ ки дида кунам равшан аз тамошоят

شبی‌که دیده‌کنم روشن از تماشایت

Фатилаи мдтҳирбўи ди чароғи маро

فتیله مدتحیربو‌د چراغ مرا

зи барқи яъси ҷигарсӯзи бода Эй дорам

ز برق یأس جگرسوز باده‌ای دارم

Ки шуълаи низнбўсди лаби аёғи маро

که شعله نیزنبوسد لب ایاغ مرا

Нишоти бода ба минои ғнчгиҳо буд

نشاط باده به مینای غنچگیها بود

Шукуфтагии ҳама хамёза кард боғи маро

شکفتگی همه خمیازه‌کرد باغ مرا

Хумори шишаи чарх аз нигуниаш пдост

خمار شیشهٔ چرخ از نگونی‌اش پداست

Чисони ълои ҷи кндклФти димоғи маро

چسان علا‌ج‌کندکلفت دماغ مرا

Дар абрӯии ту шикани пурвирди тағофул чанд

در ابروی تو شکن‌پرورد تغافل چند

Мақом фитна макун гӯшаи фироқи маро

مقام فتنه مکن‌گوشهٔ فراغ مرا

Ҳзоррнги зи бахти сиёҳи ман гул кард

هزاررنگ ز بخت سیاه من‌گل‌کرد

Замонаи шухӣ товус дод зоғи маро

زمانه شوخی طاووس داد زاغ مرا

Чўмўҷи серумаи ниҳонам ба чашми хуши нигаҳон

چوموج سرمه نهانم به‌چشم خوش نگهان

Зҳлқаҳи Роми оҳўтлби суроғи маро

زحلقهٔ رم آهوطلب سراغ مرا

Фусурдагии матлаб аз дилам ки дар эҷод

فسردگی مطلب از دلم‌که در ایجاد

Ба теғ шуъла буриданд нофи доғи маро

به تیغ شعله بریدند ناف داغ مرا

Магари зи нолаи тиҳии гашти синаи бедил

مگر ز ناله تهی‌گشت سینهٔ بیدل

Ки хомшӣаст сабақи андалеби боғи маро

که خامشی است سبق عندلیب باغ مرا

Хониш
ғзл шморҳ 119 — ъндлӣб