Тасаллии кӯ агар манзурати асбоб ҳавас бошад

تسلی کو اگر منظورت اسباب هوس باشد

Надорад барги роҳат ҳар киро дар дида хас бошад

ندارد برگ ‌راحت هر که را در دیده خس باشد

з ҳастӣ ҳарчӣ андешии ғубори дил муҳайё кун

ز هستی هرچه اندیشی غبار دل مهیا کن

Кусуфи офтоби ойӣнаи арз нафас бошад

کسوف آفتاب آیینهٔ عرض نفس باشد

Дарин маҳфил ҳаё кун то гулӯии нолаи нхрошӣ

درین محفل حیا کن تا گلوی ناله نخراشی

Нафаси ҳам кам хурӯшӣ нестгар фарёдрас бошад

نفس‌ هم ‌کم‌ خروشی‌ نیست‌ گر فریادرس باشد

намегирад ба ғайр аз дасту теғу домани қотил

نمی‌گیرد به غیر از دست و تیغ و دامن قاتل

Марои дркўчаҳҳои захми ранги хӯн асас бошад

مرا درکوچه‌های‌زخم رنگ‌خون ‌عسس باشد

Чаҳ имконаст моу ҷуръати парвози гулзорат

چه امکانست ما و جرات پرواز گلزارت

Нигоҳи оҷизонро сояи мижгон қафас бошад

نگاه عاجزان را سایهٔ مژگان قفس باشد

Нболидим бар худ заррае дар арзи пайдое

نبالیدیم بر خود ذره‌ای در عرض پیدایی

Ғубор мо мабод афшонда ӣ бол магас бошад

غبار ما مباد افشانده ی بال مگس باشد

Ба дили вомондае аз лофи мо ва ман тбро кун

به دل وامانده ای از لاف ما و من تبرا کن

Муқӣми хонаи ойӣна бояд бенафас бошад

مقیم خانهٔ آیینه باید بی‌نفس باشد

Чаҳ лозим танг гирад осмони арбоби маънӣ ро

چه لازم تنگ ‌گیرد آسمان ارباب معنی را

Шкхи мо ҳамон мзмўрн ки натавон баст бас бошад

شکخ‌ما همان مضمورن‌که نتوان بست بس باشد

Макун сози иқомат то ғубор хеш бишкофӣ

مکن ساز اقامت تا غبار خویش بشکافی

Нафас пар мефишонд шояд овоз ҷарас бошад

نفس پر می‌فشاند شاید آواز جرس باشد

Шикасти ранги умедии сети сар то пои мо бедил

شکست‌ رنگ امیدی‌ست ‌سر تا پای‌ ما بیدل

зи сайр мо машав ғофил агар ибрат ҳавас бошад

ز سیر ما مشو غافل اگر عبرت هوس باشد