Ҳарчанд худнамоеи тахт ва ҳашам набошад
هرچند خودنمایی تخت و حشم نباشد
Дар арз бе ҳаёеи ойӣна кам набошад
در عرض بیحیایی آیینه کم نباشد
Пеш аз хаёл ҳастӣ бояд дар адам зад
پیش از خیال هستی باید در عدم زد
Ин дастгоҳи хиҷлати кови як ду дам набошад
این دستگاه خجلتکاو یک دو دم نباشد
Мавзӯи кисвати ҷӯад доман фишоне ҳаст
موضوع کسوت جود دامنفشانیی هست
Дар банди остинҳо даст карам набошад
در بند آستینها دست کرم نباشد
Аз хон ин бузургон дастӣ бишӯй ва бигузар
از خوان این بزرگان دستی بشوی و بگذر
Конҷои зи хӯрданӣҳо ғайр аз қисм набошад
کانجا ز خوردنیها غیر از قسم نباشد
Ҳайфаст нанги ифлоси домони мрдгирд
حیف است ننگ افلاس دامان مردگیرد
То нохунии сет дар дасти кас бедирам набошад
تا ناخنیست در دست کس بیدرم نباشد
Ғифлати ҳазор рангаст дар коргоҳи аҷсом
غفلت هزار رنگ است در کارگاه اجسام
Чун чашми хоби поро ми жгон баҳам набошад
چون چشم خواب پا را مژگان بهم نباشد
Беинтизор натавон аз васли коми дили барад
بیانتظار نتوان از وصل کام دل برد
Шодӣ чаҳ қадар дорад ҷое ки ғам набошад
شادی چه قدر دارد جاییکه غم نباشد
Рӯзии ду , ин табу тоб бояд ғнмит ингошт
روزیدو، اینتب و تابباید غنمیت انگاشت
эй роҳати интизорон , ҳастӣ , адам набошад
ای راحت انتظاران، هستی، عدم نباشد
Дили доғ сарнавиштаст аз инфеъоли тақдир
دل داغ سرنوشت است از انفعال تقدیر
То сарнигӯн нагардад хат дар қалам набошад
تا سرنگون نگردد خط در قلم نباشد
Дар арсае ки болад гирди заъифии мо
در عرصهای که بالد گرد ضعیفی ما
Мижгони блндкрдн кам аз илм набошад
مژگان بلندکردن کم از علم نباشد
Аз мо суроғ мо кун , ваҳми дуе раҳо кун
از ما سراغ ما کن، وهم دویی رها کن
Ҷое ки мо набошем ойӣна ҳам набошад
جاییکه ما نباشیم آیینه هم نباشد
Ҳар дам задан дар ӣнҷои сдкФр ва дайн муҳайёст
هر دم زدن در اینجا صدکفر و دین مهیاست
Дил маъбад тамошост , дайр ва ҳарам набошад
دل معبد تماشاست، دیر و حرم نباشد
Аз шох бед гиред меъёр бе барӣҳо
از شاخ بید گیرید معیار بیبریها
Кин бор барнадорад дӯшӣ ки хам набошад
کاین بار برندارد دوشی که خم نباشد
Умрии сети гавҳари мо рафтаи сет аз кафи мо
عمریست گوهر ما رفتهست از کف ما
Ин обила бибинед зер қадам набошад
این آبله ببینید زیر قدم نباشد
Ваҳшат камӣн нишаста сети гирди ҳазор маҷнӯн
وحشتکمین نشستهست گرد هزار مجنون
Магузор по ба хокам то дида нам набошад
مگذار پا به خاکم تا دیده نم نباشد
Чу умри рафтаи бедили пар бе нишони суроғам
چو عمر رفته بیدل پر بینشان سراغم
Ҷузи дасти судаи моро нақш қадам набошад
جز دست سوده ما را نقش قدم نباشد