Хаёли номад ! рай то кят хотрншин бошад
خیال نامد!ری تا کیت خاطرنشین باشد
Чаҳ лозим сар навиштат чун нигини захм ҷабин бошад
چهلازم سرنوشتتچون نگین زخم جبین باشد
Дарин водӣ ба ҳайрати ҳам муяссар нест осўдн
درین وادی به حیرت هم میسر نیست آسودن
Ҳамагар хонаи оиғғаҳи гардии ҳукм зин бошад
همهگر خانهٔ آیغغهگردی حکم زین باشد
Таровати орзӯи дории зи қайди ҷисми беруни о
طراوت آرزو داری ز قید جسم بیرون آ
Ки сарсабзӣ набинад дона то зер замин бошад
که سرسبزی نبیند دانه تا زیر زمین باشد
Ба худ печидан мо нест бе андоз парвозӣ
به خود پیچیدن ما نیست بیانداز پروازی
Каманди мавҷи моро икнФси гирдоб чин бошад
کمند موج ما را یکنفس گرداب چین باشد
Ба қадари ҷаҳди миъроҷии сети моро варна оташи ҳам
بهقدر جهد معراجیست ما را ورنه آتش هم
Ба роҳат гар занад хокистараш болоншин бошад
به راحت گر زند خاکسترش بالانشین باشد
Ба ҳайрат рафтааст аз хеш агар шамъи сет агар маҳфил
به حیرت رفته است از خویش اگر شمعست اگر محفل
Нишот ҳар ду олами як нигоҳ вопасин бошад
نشاط هر دو عالم یک نگاه واپسین باشد
Ғуборӣ нест аз пасту баланди мавҷи дарё ро
غباری نیست از پست و بلند موج دریا را
Ҳақиқат . Бе ниёзи зи ихтилофи куфр ва дайн бошад
حقیقت .بینیاز ز اختلاف کفر و دین باشد
Паии қатлам чаҳ домани барзанади шухӣ ки дар дасташ
پی قتلم چه دامن برزند شوخی که در دستش
Ҳуҷуми ҷавҳари шамшери чин остин бошад
هجوم جوهر شمشیر چین آستین باشد
зи чашмтар моли интизори шавқи пурсидам
ز چشم تر مآل انتظار شوق پرسیدم
Ҷигари хӯни гашт ва гуфт : аҳволи муштоқон чунин бошад
جگر خون گشت و گفت: احوال مشتاقان چنین باشد
Фурӯи рӯи пари хок эй саргарон нашъа хаст
فرو رو پر خاک ای سرگران نشئهٔ خست
зи қоруни номи ҳам кам нест бар рӯй замин бошад
ز قارون نام هم کم نیست بر روی زمین باشد
Маҳоласт инки аҷз аз тинати мо рахт барбандад
محال است اینکه عجز از طینت ما رخت بربندد
Саҳаргар сад фалак болад ҳамон оҳ ҳазин бошад
سحر گر صد فلک بالد همان آه حزین باشد
Надорам нашъаи дигар ба ҳар саргаштагии бедил
ندارم نشئهٔ دیگر به هر سرگشتگی بیدل
Чўгрдобми дарин маҳфили хати соғар ҳамин бошад
چوگردابم درینمحفل خطساغر همین باشد