Бесухан бояд шунидан чун нигини номи маро

بی‌سخن باید شنیدن چون نگین نام مرا

Захми дили чандин забон дода сети пайғоми маро

زخم دل چندین زبان داده‌ست پیغام مرا

Бе нишонеи мақсадам аммо суроғи мо ва ман

بی‌نشانی مقصدم اما سراغ ما و من

Ҷома Эй дорад ки пӯшидаи сети эҳроми маро

جامه‌ای دارد که پوشیده‌ست احرام مرا

Умрҳо шуд дар фазоӣ бе нишони пар май занам

عمرها شد در فضای بی‌نشان پر می‌زنم

Ошён дар олам анқост авҳоми маро

آشیان در عالم عنقاست اوهام مرا

Дар ғборгрдши рангами хироми нозкист ?

در غبارگردش رنگم خرام نازکیست‌؟

Андакӣ аз хеши рӯ то бшмрии гоми маро

اندکی از خویش رو تا بشمری گام مرا

Пардаи чашмам ба барқи ҳасрати дидорсўхт

پردهٔ‌چشمم‌به‌برق حسرت‌دیدارسوخت

Интизори охири мқшркрди бодоми маро

انتظار آخر مقشرکرد بادام مرا

Қадрдони фурсат соз тамошоем чу шамъ

قدردان فرصت ساز تماشایم چو شمع

Ҷузи ғами оғоз доғӣ нест анҷоми маро

جز غم آغاز داغی نیست انجام مرا

Авҷи иқболами ҳзўпки нафаси роҳат бас аст

اوج‌اقبالم حضوپک‌نفس راحت‌بس است

Соя девор дорад дар бағали боми маро

سایهٔ دیوار دارد در بغل بام مرا

Аз саводи Фқргрди серума ранг оварда ам

از سواد فقرگرد سرمه رنگ آورده‌ام

Чашм агар дории чароғ хона кун шоми маро

چشم اگر داری چراغ خانه‌کن شام مرا

Нашканад рангӣ ки гулзории напардозади зи ман

نشکند رنگی‌که‌گلزاری نپردازد ز من

Калак наққошаст соқии гардиши ҷоми маро

کلک نقاش است ساقی‌گردش جام مرا

Ҳалқаи чашмӣ ба роҳи интизор афканда ам

حلقهٔ چشمی به راه انتظار افکنده‌ام

Пар мефишон эй мижа то нгслии доми маро

پر میفشان ای مژه تا نگسلی دام مرا

Қосиди ҳасрати насибон вафо пайдост кист

قاصد حسرت نصیبان وفا پیداست‌کیست

Бахт бргрддкаҳ хонд бар ту пайғоми маро

بخت برگرددکه خواند بر تو پیغام مرا

Чораи савдои ман бедили зи чашм ёр пресс

چارهٔ سودای من بیدل ز چشم یار پرس

Ишқ дар мағзи ҷунуни парвардаи бодоми маро

عشق در مغز جنون پرورده بادام مرا

Хониш
ғзл шморҳ 121 — ъндлӣб