Қосид ба ҳайрат кун адои тамҳиди пайғоми маро

قاصد به حیرت‌کن ادا تمهید پیغام مرا

Каз ман намемонад нишонгар май барии номи маро

کز من نمی‌ماند نشان گر می‌بری نام مرا

Ҳарфии сети найранги бақо , нашунида гири ин моҷаро

حرفی‌ست نیرنگ بقا، نشنیده‌گیر این ماجرا

наменест ҷузи ранг садогар башиканӣ ҷоми маро

می نیست جز رنگ صداگر بشکنی جام‌مرا

Дорам зи сомони аласти аввали гудози охири шикаст

دارم ز سامان الست اول‌گداز آخر شکست

Як шиша бояд нақши басти оғози вонҷоми маро

یک شیشه باید نقش بست آغاز وانجام مرا

Ҳарчанд то анқои рисии броўҷи ҳиммати норисӣ

هرچند تا عنقا رسی براوج همت نارسی

Аз худ бротои ворасии кайфияти боми маро

از خود برآتا وارسی‌کیفیت بام مرا

Чун шамъгар вомондаи ми сад ашки маҳмил ронда ам

چون شمع‌گر وامانده‌م صد اشک محمل رانده‌ام

Рӯи сбҳаҳи гир аз обила то бшмрии гоми маро

رو سبحه‌گیر از آبله تا بشمری گام مرا

Барқи ҳақиқати шуълаи зан онгаҳ димоғи мо вмн

برق حقیقت شعله زن آنگه دماغ ما ومن

Нопухта бояд сӯхтани андешаи хоми маро

ناپخته باید سوختن اندیشهٔ خام مرا

Гардун ки доғаши боди ма , то нашканад субҳами калла

گردون‌که داغش باد مه‌، تا نشکند صبحم‌کله

Дар пардаи рӯзи сияҳ май пурвирди шоми маро

در پردهٔ روز سیه می‌پرورد شام مرا

Бар буии сайд раҳматӣ дорам суҷуди хиҷлатӣ

بر بوی صید رحمتی دارم سجود خجلتی

Як дона натавон ёфтан ғайри зи арақи доми маро

یک دانه نتوان یافتن،  غیر از عرق دام مرا

Чашмӣ ки шуд ҳайрон ӯ бргл намеояд фурӯ

چشمی‌که شد حیران او برگل نمی‌آید فرو

Он сӯии боғи рангу бӯи нахлии сети бодоми маро

آن سوی باغ رنگ و بو نخلی‌ست بادام مرا

Бедил зклкм мечакад оби ҳаёти неку бад

بیدل زکلکم می‌چکد آب حیات نیک و بد

Хизраст агркс мехӯрд имрӯзи дашноми маро

خضر است اگرکس می‌خورد امروز دشنام مرا

Хониш
ғзл шморҳ 122 — ъндлӣб