Бскаҳ чун гули пардаҳо бар парда шуд сомони маро

بسکه چون‌گل پرده‌ها بر پرده شد سامان مرا

Перҳан дар ҷилваи обами гркнии урёни маро

پیرهن در جلوه آبم‌گرکنی عریان مرا

То ба пастиҳо урӯҷи эътиборам гул кунад

تا به پستی‌ها عروج اعتبارم‌گل‌کند

Хомшӣ чун оташ ёқӯт зад домони маро

خامشی چون آتش یاقوت زد دامان مرا

Аз паии ислоҳи ноҳамвории табъи дурушт

از پی اصلاح ناهمواری طبع درشت

Омад врФти нафасҳо бас буд савҳони маро

آمد ورفت نفسها بس بود سوهان مرا

Корвони ашкам аз оҷизи матоъӣ ҳо мапурс

کاروان اشکم از عاجز متاعی‌ها مپرس

Обилаи маҳмил кашаст аз дида то домони маро

آبله محمل‌کش است از دیده تا دامان مرا

Шавқи дидорам , чаҳ суди азхўиши берун рафтанам

شوق دیدارم‌، چه‌سود ازخویش بیرون رفتنم

Дидаи ёқӯбам ва ҷо нест дркнъони маро

دیدهٔ یعقوبم و جا نیست درکنعان مرا

эй талаби дрўсл ҳам машкан ғборҷстҷў

ای طلب دروصل هم مشکن غبارجستجو

Оташамгар зинда май хўҳии зи пои манашон маро

آتشم‌گر زنده می‌خوهی ز پا منشان مرا

Дар шикасти ман баннои ноумедӣ муҳкам аст

در شکست من بنای ناامیدی محکم است

Фикр таъмирӣ надорам токанд вайрони маро

فکر تعمیری ندارم تاکند ویران مرا

Дар ғами ободи фалак чун хонаи ваҳми ҳубоб

در غم‌آباد فلک چون خانهٔ وهم حباب

Нест ҷзики уқдаи тори нафас , сомони маро

نیست جزیک عقدهٔ تار نفس‌، سامان مرا

Зини сбксорӣ ки дар ҳрсФҳаҳ наҚишм зоил аст

زین سبکساری‌که در هرصفحه نقشم زایل است

Ишқи тарсам маҳв созад аз дили ёрони маро

عشق ترسم محو سازد از دل یاران مرا

Ҳамчу шабнам нест дар ошӯбгоҳи ин чаман

همچو شبنم نیست در آشوبگاه این چمن

Гӯшаи амнӣ ба ғайр аз дидаи ҳайрони маро

گوشهٔ امنی به غیر از دیدهٔ حیران مرا

намерасад дилдор руман умрӣаст азхўдрФтаҳ ам

می رسد دلدار رومن‌عمریست‌ازخودرفته‌ام

Бки нигоҳи вопасин эй шавқи баргардони маро

بک نگاه واپسین ای شوق برگردان مرا

Дар раҳаш чун хомаи кор пастӣам бологрФт

در رهش چون خامه‌کار پستی‌ام بالاگرفت

Ончии бедил , нохуни по буд , шуд мижгони маро

آنچه بیدل‌، ناخن پا بود، شد مژگان مرا