эй шамъи так втози нафаси гирд сафар шуд

ای شمع تک وتاز نفس ‌گرد سفر شد

Акнӯн ба чаҳ умеди тавон сӯхт саҳар шуд

اکنون به چه امید توان سوخت سحر شد

Дар нусха биҳосл ҳастӣ чаҳ тавон хонд

در نسخهٔ بیحاصل هستی چه توان خواند

Зон хат ки ғубори нафасаши зибр ва зибр шуд

زان خط‌که غبار ‌نفسش زبر و زبر شد

Мардуми ҳама дар шкўҳء бекорӣ хешанд

مردم همه در شکوهء بیکاری خویشند

Срхории ин тайифаи ҳангома гар шуд

سرخاری این طایفه هنگامهٔ‌ گر شد

Дар хомаи тақдири нигунӣ арақӣ дошт

در خامهٔ تقدیر نگونی عرقی داشت

Кохри хати пешонии мо ӣнҳама тар шуд

کاخر خط پیشانی ما اینهمه تر شد

Тимсол ба он ҷилва намудем муқобил

تمثال به آن جلوه نمودیم مقابل

эй бихрдони оинаи дорӣ чаҳ ҳунар шуд

ای بیخردان آینه‌داری چه هنر شد

Афсонаи хомӯшӣ ман кист ки нишнид

افسانهٔ خاموشی من‌کیست‌که نشنید

Гум шуд ҷарас аз қофилаи чндонкаҳи хбршд

گم شد جرس از قافله چندانکه خبرشد

Ёрон нарасиданд ба дод сухани ман

یاران نرسیدند به داد سخن من

Назмам чаҳ фусун хонд ки гӯши ҳама кар шуд

نظمم ‌چه فسون‌ خواند که‌ گوش‌ همه ‌کر شد

Чун сбҳаҳи дарин силсила бегонагӣӣ нест

چون سبحه درین سلسله بیگانگیی نیست

Сарҳо ҳамаи по буд ки поҳо ҳама сар шуд

سرها همه پا بود که پاها همه سر شد

Густохӣам аз маҳфили одоб бар оварад

گستاخی‌ام از محفل آداب بر آورد

Гардидани ман гирди сараши ҳалқа дар шуд

گردیدن من‌گرد سرش حلقهٔ در شد

Фарёд ки аз дил ба ҳузурӣ нарасидам

فریاد که از دل به حضوری نرسیدم

Шаби бўдкаҳ дар хонаи ойӣна саҳар шуд

شب بودکه در خانهٔ آیینه سحر شد

Дар қслзми тқдиркаҳи таслим канор аст

در قلزم تقدیرکه تسلیم کنار است

Киштӣу каду , сӯрати амвоҷ хатар шуд

کشتی و کدو، صورت امواج خطر شد

Чун мо нави он кас ки ба таслими ҷабини суд

چون ما نو آن‌کس‌ که به تسلیم جبین سود

Ҳарчанд ки теғаш ба сар афтод сипар шуд

هرچند که تیغش به سر افتاد سپر شد

То як мижаи хобами баради азхўиш чу ахгар

تا یک مژه خوابم برد ازخویش چو اخگر

Хокистари дил ҷӯш заду болаш пар шуд

خاکستر دل جوش زد و بالش پر شد

Фикри чамани орои фирдавс ки дорад

فکر چمن‌آرایی فردوس که دارد

Сар дар қидмати маҳви гиребон дигар шуд

سر در قدمت محو گریبان دگر شد

Бедил нашӯй ғофил аз иқболи гиребон

بیدل نشوی غافل از اقبال گریبان

Ҳар қатра ки дар фикр худ афтод гуҳар шуд

هر قطره ‌که در فکر خود افتاد گهر شد