Аз ғуборам ҳарчӣ боло ме кашад

از غبارم هرچه بالا می‌کشد

Серумаи дрчшм сурайё ме кашад

سرمه درچشم ثریا می‌کشد

Бскаҳи мади ваҳшат шавқам расост

بسکه مد وحشت شوقم رساست

Фикри имрӯзам ба фардо ме кашад

فکر امروزم به فردا می‌کشد

То хиради боқии сети саҳрои ҷунун

تا خرد باقی‌ست صحرای جنون

Доман аз олоиш мо ме кашад

دامن‌ از آلایش ما می‌کشد

Хўобнокон май рманд аз огаҳӣ

خوابناکان می‌رمند از آگهی

Сояи азхўршиди худро ме кашад

سایه ازخورشید خود را می‌کشد

Сахт бирнгаст нақши муддао

سخت بیرنگ است نقش مدعا

Олимии тасвир анқо ме кашад

عالمی تصویر عنقا می‌کشد

Хӯни дил бепардааст аз инфеъол

خون دل بی‌پرده است از انفعال

Сарнигӯнӣ май з мино ме кашад

سرنگونی می ز مینا می‌کشد

Ақли гӯи хӯни шӯ ки тафтиши ҷунун

عقل‌ گو خون شو که تفتیش جنون

Як ҷаҳони шӯр аз нафас вомӣ кашад

یک جهان شور از نفس وامی‌کشد

Мо гронҷонони зи худ вомии кашем

ما گرانجانان ز خود وامی‌کشیم

Кӯҳ аз доман агар по ме кашад

کوه از دامن اگر پا می‌کشد

Тар забонӣ хуфт ақли сету бас

تر زبانی خفت عقل‌ست و بس

Сад шикаст аз мавҷ дарё ме кашад

صد شکست از موج دریا می‌کشد

Маҳмили ранг аз шикастан баста анд

محمل رنگ از شکستن بسته‌اند

Бскаҳи бори дард дилҳо ме кашад

بسکه بار درد دلها می‌کشد

Олимиро май баради ҳасрати фурӯ

عالمی را می‌برد حسرت فرو

Ин наҳанги ташна дарё ме кашад

این نهنگ تشنه دریا می‌کشد

Зрпрстӣ мекунад дилро сиёҳ

زرپرستی می‌کند دل را سیاه

Охири ин сафро ба савдо ме кашад

آخر این صفرا به سودا می‌کشد

Бори мо бедил ба дӯши оҷизии сет

بار ما بیدل به دوش عاجزی‌ست

Сояро афтодагӣ ҳо ме кашад

سایه را افتادگی ها می‌کشد