Бози домони дили оҳанг чаҳ гулшан ме кашад

باز دامان دل آهنگ چه گلشن می‌کشد

Нолае то май кашами товус гардан ме кашад

ناله‌ای تا می‌کشم طاووس‌گردن می‌کشد

Бскаҳи истеҳқоқи гирд бепар ва болам расост

بسکه استحقاق‌گرد بی‌پر و بالم رساست

Ҳаркии домон ту мегирад сӯй ман ме кашад

هرکه دامان تو می‌گیرد سوی من می‌کشد

Беш азин натавон чароғи ранги ноз афрӯхтан

بیش ازین نتوان چراغ رنگ ناز افروختن

Хомаи тасвири бодоми ту равған ме кашад

خامهٔ تصویر بادام تو روغن می‌کشد

Нолаи андӯҳи гаронӣ барнаме дорад зи дил

ناله اندوه گرانی برنمی‌دارد ز دل

Санги ин кӯҳ аз садои ноз фалохан ме кашад

سنگ این کوه از صدا ناز فلاخن می‌کشد

Шамъи ин маҳфил неам аммо ба завқи теғ ӯ

شمع این محفل نی‌ام اما به ذوق تیغ او

То нафас дорам сиррӣ дорам ки гардан ме кашад

تا نفس دارم سری دارم که گردن می‌کشد

Пайрави саъии таҷарруд дрнмӣ монад ба аҷз

پیرو سعی تجرد درنمی‌ماند به عجز

Ришта аз ҳар перҳани худро ба сӯзан ме кашад

رشته از هر پیرهن خود را به سوزن می‌کشد

Эътибори аҳли зулм аз олам иқбол нест

اعتبار اهل ظلم از عالم اقبال نیست

Оташ олудаст он обӣ ки оҳан ме кашад

آتش‌آلود است آن آبی ‌که آهن می‌کشد

Танг бар девона шуд дашт ва дар аз урёни танӣ

تنگ بر دیوانه شد دشت و در از عریان‌تنی

Кист фаҳмад бегиребонӣ чаҳ доман ме кашад

کیست فهمد بی‌گریبانی چه دامن می‌کشد

Моҳӣ дарёӣ ваҳмем , оҳ аз тадбири пуч

ماهی دریای وهمیم‌، آه از تدبیر پوچ

Мағзи омоҷи хадангу пӯст ҷавшан ме кашад

مغز آماج‌ خدنگ و پوست جوشن می‌کشد

Умрҳо шуд серумаи соӣ коргоҳ ибратем

عمرها شد سرمه‌سای‌کارگاه عبرتیم

Хоксории интиқоми мо з душман ме кашад

خاکساری انتقام ما ز دشمن می‌کشد

Сояро бедили зи қатъи дашт ва дар ташвиш нест

سایه‌را بیدل ز قطع‌ دشت ‌و در تشویش نیست

Маҳмили таслим дӯш орамидан ме кашад

محمل تسلیم دوش آرمیدن می‌کشد