Бори мо умрии сети дӯши чашм ҳайрон ме кашад

بار ما عمری‌ست دوش چشم حیران می‌کشد

Маҳмили аҷзои мо чун шамъ мижгон ме кашад

محمل‌اجزای ما چون شمع مژگان می‌کشد

Нотавонон муғтанам доред вазъи оҷизӣ

ناتوانان مغتنم دارید وضع عاجزی

Кзғрўртоқти осўдн ба ҷавлон ме кашад

کزغرورطاقت آسودن به جولان می‌کشد

Мо заъифони он қадрҳо заҳмати ёрон на а ӣам

ما ضعیفان آنقدرها زحمت یاران نه‌ا‌یم

Соя борӣ дорад аммо ҳаркас осон ме кашад

سایه باری دارد اما هرکس آسان می‌کشد

Ҳечкас дар мазраъи имкони қаноат пеша нест

هیچکس ‌در مزرع امکان قناعت‌پیشه نیست

Гар ҳамаи гандум буд хамёза нон ме кашад

گر همه گندم بود خمیازهٔ نان می‌کشد

Сулҳу ҷанги арсаи ғифлати тмошокрднии сет

صلح و جنگ‌ عرصهٔ ‌غفلت تماشاکردنی‌ست

Тир дар кешасту халқ аз сина пайкон ме кашад

تیر در کیش‌ است و خلق‌ از سینه‌ پیکان‌ می‌کشد

Даврӣ инсаст истеъдоди лиззатҳои халқ

دوری انس است استعداد لذتهای خلق

Тифл май баради зи шери он дам ки дандон ме кашад

طفل می‌برد ز شیر آن‌دم‌که دندان می‌کشد

Илтифоти ранги имкони икқлми олӯдагии сет

التفات رنگ امکان یکقلم آلودگی‌ست

Муфти наққошии казин тасвир домон ме кашад

مفت نقاشی‌کزین تصویر دامان می‌کشد

Ваҳшати оҳангии зи фикри хеши беруни о , ки шамъ

وحشت‌ آهنگی ز فکر خویش بیرون آ، که شمع‌

Пои зи домани токшди сар аз гиребон ме кашад

پا ز دامن تاکشد سر از گریبان می‌کشد

Маҳв ӯро ҳар сари мӯи як ҷаҳон болидан аст

محو او را هر سر مو یک جهان بالیدن است

Гоҳи ҳайрати доғам аз қадӣ ки мижгон ме кашад

گاه حیرت داغم از قدی که مژگان می‌کشد

Май рӯм аз хешу ҷузи ҳайрати далел ҷаҳд нест

می‌روم از خویش و جز حیرت دلیل‌جهد نیست

Ваҳшатам дар хона ӣ ойӣна майдон ме кашад

وحشتم در خانه ی آیینه میدان می کشد

Ҷисми гршди хоки бедили рафъи авҳоми дуе сет

جسم‌گرشد خاک بیدل رفع اوهام دویی‌ست

Шахс аз ойӣнаи гум кардан чаҳ нуқсон ме кашад

شخص از آیینه‌گم‌کردن چه نقصان می‌کشد