Рӯзи сияҳами сояи сифати ҷузв бадан шуд

روز سیهم سایه صفت جزو بدن شد

Осӯдаи шӯ эй оинаи зангор куҳан шуд

آسوده شو ای آینه زنگار کهن شد

Шабнам ба чаҳ умеди баради сарфаи эҷод

شبنم به چه امید برد صرفهٔ ایجاد

Чашмӣ ки гушӯдам арақи хиҷлат ман шуд

چشمی که گشودم عرق خجلت من شد

Нишкофтам охири раҳи таҳқиқи гиребон

نشکافتم آخر ره تحقیق‌گریبان

Фурсат нафасӣ дошт ки помол сухан шуд

فرصت نفسی داشت‌که پامال سخن شد

Тадбир , алоҷи марази зотӣ кас нест

تدبیر، علاج مرض ذاتی‌کس نیست

Аз шиша шудани санги ҳамон тавба шикан шуд

از شیشه شدن سنگ همان توبه‌شکن شد

Ҳайрат напасандед зи мо гарми нигоҳӣ

حیرت نپسندید ز ما گرم نگاهی

Барадем дар он базми чароғӣ ки лаган шуд

بردیم در آن بزم چراغی‌ که لگن شد

Тнзиаҳи зи огоҳии мо гашти кудурат

تنزیه ز آگاهی ما گشت‌ کدورت

Ҷон буд ки дар фикр худ афтод ва бадан шуд

جان بود که در فکر خود افتاد و بدن شد

Ҷузи яъси зи лофи ман ва мо ҳеҷ набардем

جز یأس ز لاف من و ما هیچ نبردیم

Тори нафас аз бскаҳ ҷунун ёфт кафан шуд

تار نفس از بسکه جنون یافت ‌کفن شد

Шаб дар хами андеша ӣ гесуӣ ту будам

شب در خم اندیشه‌ ی ‌گیسوی تو بودم

Фикрам гиреҳӣ хӯрд ки як нофа хутан шуд

فکرم گرهی خورد که یک نافه ختن شد

Чун ашк ба ҳамвории азин дашти гузаштам

چون اشک به همواری ازین دشت‌ گذشتم

Лғзидни пои роҳи марои муҳра задан шуд

لغزیدن پا راه مرا مهره زدن شد

Гирди раҳи ғурбат чиқадр саъии вафои дашт

گرد ره غربت چقدر سعی وفا دشت

Хокам ба сроФшонд ба ҳаддӣ ки ватан шуд

خاکم به سرافشاند به حدی‌که وطن شد

Бедили асарии бардае аз ёди хиромаш

بیدل اثری برده‌ای از یاد خرامش

Товуси буруни огаҳи хаёли ту чаман шуд

طاووس برون آ که خیال تو چمن شد