Оҳӣ ба ҳаво чатр заду чарх барин шуд

آهی به هوا چتر زد و چرخ برین‌ شد

Доғӣ ба ғубор ?илам осуд ва замин шуд

داغی به غبار الم آسود و زمین شد

Бишикаст тилисми дил ва зад кӯси муҳаббат

بشکست طلسم دل و زد کوس محبت

Пошед ғубори нафасу оҳ ҳазин шуд

پاشید غبار نفس و آه حزین شد

Назора ба сӯрат заду найранги камони рехт

نظاره به صورت زد و نیرنگ‌ گمان ریخت

Андеша ба маънӣ назарӣ кард ва яқин шуд

اندیشه به معنی نظری‌ کرد و یقین شد

Он оина каз арзи сафо низ ҳаё дошт

آن آینه ‌کز عرض صفا نیز حیا داشت

То чашм гушӯдем прихонаҳ чин шуд

تا چشم‌گشودیم پریخانهٔ چین شد

Ғифлат чаҳ фусун хонд ки дар хилвати таҳқиқ

غفلت چه فسون خواند که در خلوت تحقیق

Баргашти нигоҳами зи худу оина байн шуд

برگشت نگاهم ز خود و آینه‌بین شد

Гул кард зи масҷудии ман саҷдаи фурӯшӣ

گل‌کرد ز مسجودی من سجده‌ فروشی

Яъне чу ҳилолами хами миҳроб ҷабин шуд

یعنی چو هلالم خم محراب جبین شد

Анқоеам аз шӯҳрати худгашти фузун тар

عنقایی‌ام از شهرت خودگشت فزون تر

Охири паии гумномии ман нақш нигин шуд

آخر پی‌گمنامی من نقش‌ نگین شد

Дили хост ба гардун нигарад зер қадам дид

دل خواست به ‌گردون نگرد زیر قدم دید

Он буд ки дар як назар андохтан ин шуд

آن بود که در یک نظر انداختن این شد

Ҳар лаҳзаи ҳавои сети Аннани тоби димоғам

هر لحظه هوایی‌ست عنان‌تاب دماغم

Рахшӣ ки надорам ба хаёли ӣнҳама зин шуд

رخشی که ندارم به خیال اینهمه زین شد

Аз олами ҳайронии ман ҳеҷ мапурсед

از عالم حیرانی من هیچ مپرسید

Ойӣнаи каманди нигаҳӣ буд ки чин шуд

آیینه ‌کمند نگهی بود که چین شد

Вақтаст ки бар бе касе ишқи бгриим

وقت است‌که بر بی‌کسی عشق بگرییم

Кин шуълаи зи хору хаси мо хок нишин шуд

کاین شعله ز خار و خس ما خاک‌نشین شد

Дар ғайбу шаҳодати ман ва маъшӯқ ҳамонем

در غیب و شهادت من و معشوق همانیم

Бедили ту бар онӣ ки чунон буд ва чунин шуд

بیدل تو بر آنی ‌که چنان بود و چنین شد