Натавон ба талош аз ғами асбоби баромад

نتوان به تلاش از غم اسباب برآمد

Гавҳар чаҳ нафаси сӯхт ки аз оби баромад

گوهر چه نفس سوخت ‌که از آب برآمد

Ғофил натавон буд ба хмхонаҳи тавфиқ

غافل نتوان بود به خمخانهٔ توفیق

зи он ҷӯш ки дардии з май ноби баромад

ز آن جوش‌ که دردی ز می ناب برآمد

Хоҳи анҷуман оро шуду хоҳ оина пардохт

خواه انجمن‌آرا شد و خواه آینه پرداخت

Аз хонаи хуршеди ҳамин тоби баромад

از خانهٔ خورشید همین تاب برآمد

Найранги нафаси шӯри ду олам ба адами баст

نیرنگ نفس شور دو عالم به عدم بست

Дар соз набӯд инки зи мизроби баромад

در ساز نبود اینکه ز مضراب برآمد

эй дидаи варони чораи ҳайрат чаҳ хаёл аст

ای دیده‌وران چارهٔ حیرت چه خیال است

Ойӣнаи абаси толиби симоби баромад

آیینه عبث طالب سیماب برآمد

Аз соҳили ин баҳр забон мекашад оташ

از ساحل این بحر زبان می‌کشد آتش

Киштӣ ба чаҳ умеди зи гирдоби баромад

کشتی به چه امید ز گرداب برآمد

Беш аз ҳама дар олами ғайрат хаҷалам кард

بیش از همه در عالم غیرت خجلم‌ کرد

Он кор ки бе миннати аҳбоби баромад

آن‌ کار که بی‌منت احباب برآمد

Ин дашти зи баси мунфаили кӯшиши мо буд

این دشت ز بس منفعل‌ کوشش ما بود

Хокӣ ки бар он даст задем оби баромад

خاکی‌ که بر آن دست زدیم آب برآمد

Зини боғ ба Киевин рангӣ нараседем

زین باغ به‌ کیفین رنگی نرسیدیم

Дарёи ҳамаи як гавҳар ноёб баромад

دریا همه یک ‌گوهر نایاب برآمد

Пайдое ӯ сарфаи мавҳумӣ мо нест

پیدایی او صرفهٔ موهومی ما نیست

Бо сояи мгўиидкаҳи маҳтоби баромад

با سایه مگوییدکه مهتاب برآمد

Зон гармии нозӣ ки дамид азкФи поиш

زان گرمی نازی که دمید ازکف پایش

Махмали арақии крдкаҳ аз хоби баромад

مخمل عرقی‌کردکه از خواب برآمد

Бедил чу маи нав ба сҷўдкаҳи хмидӣ

بیدل چو مه نو به سجودکه خمیدی

Комрўзи чароғи ту зи миҳроби баромад

کامروز چراغ تو ز محراب برآمد