Фолӣ аз доғ задам дили чаман ойин омад

فالی از داغ زدم دل چمن‌آیین آمد

Варақи лола ба як нуқта чаҳ рангин омад

ورق ‌لاله‌ به‌ یک نقطه چه ‌رنگین ‌آمد

Ҷуръати саъй , димоғи тапиш ороӣ кист

جرأت سعی‌، دماغ تپش‌آرایی کیست

Пои хобидаи мо обила болин омад

پای خوابیدهٔ ما آبله بالین آمد

Чун ду абрӯ ки нафаси сӯхтаи рабти ҳманд

چون دو ابرو که نفس سوختهٔ ربط همند

Теғ ӯ захми марои мисра тазмин омад

تیغ او زخم مرا مصرع تضمین آمد

Офият металабӣ бигузар аз андешаи ҷоҳ

عافیت می‌طلبی بگذر از اندیشهٔ جاه

Шамъро офати сари афсар заррин омад

شمع را آفت سر افسر زرین آمد

Талхкомии сети зи дараки ман ва мо ҳосил кӯш

تلخکامی‌ست ز درک من و ما حاصل‌ کوش

Беҳаловат буд он кас ки сухан чин омад

بی‌حلاوت بود آن‌کس‌ که سخن‌چین آمد

Сафҳа сода ҳастӣ рақам ғайр надошт

صفحهٔ سادهٔ هستی رقم غیر نداشت

Ҳарки шуд муҳаррами ин оина худбин омад

هرکه شد محرم این آینه خودبین آمد

Соя аз ҷилваи хуршед чаҳ изҳор кунад

سایه از جلوهٔ خورشید چه اظهار کند

Рафтам аз хеш надонам ба чаҳ ойин омад

رفتم از خویش ندانم به چه آیین آمد

Ҳаркасӣ дар хури худ нашъа роҳат дорад

هرکسی در خور خود نشئهٔ راحت دارد

Хори поро зи гули обила болин омад

خار پا را ز گل آبله بالین آمد

Дар хазони ғӯтаи зану арз баҳорӣ дарёб

در خزان غوطه زن و عرض بهاری دریاب

Олимӣ рафт ба бирнгӣ ва рангин омад

عالمی رفت به بیرنگی و رنگین آمد

Сабр кардем ва ба васлӣ нараседем афсӯс

صبر کردیم و به وصلی نرسیدیم افسوس

Домани мо таҳи санг аз дил сангин омад

دامن ما ته سنگ از دل سنگین آمد

Бедил аз аҷзи талаби сайд фароғат дорем

بیدل از عجز طلب صید فراغت داریم

Сояро бахти нигуни турра мишкӣн омад

سایه را بخت نگون طرهٔ مشکین آمد