Гул ба сар , ҷом ба каф , он чаман ойин омад

گل به سر، جام به کف‌، آن چمن‌ آیین آمد

Микшони мужда , баҳор омад ва рангин омад

میکشان مژده‌، بهار آمد و رنگین آمد

Табъам аз дасти забони сӯз табӣ дошт чу шамъ

طبعم از دست زبان‌سوز تبی داشت چو شمع

Оқибат хомшӣам бар сар болин омад

عاقبت خامشی‌ام بر سر بالین آمد

Нахли гулзори муҳаббати самари айши надод

نخل‌ گلزار محبت ثمر عیش نداد

Мисраи оҳи ҳамон яъс мазомин омад

مصرع آه همان یأس مضامین آمد

Ҳайратам беасар аз анҷумани олами ранг

حیرتم بی‌اثر از انجمن عالم رنگ

Ҳамчуи ойӣнаи зи сўрткдаҳ чин омад

همچو آیینه ز صورتکدهٔ چین آمد

Ҳосили ин чаман аз судани дастам гул кард

حاصل این چمن از سودن دستم‌ گل‌ کرد

Ба каф аз обилаам доман гулчин омад

به‌ کف از آبله‌ام دامن‌ گلچین آمد

Ҳечкас аз ғам асбоб наомад берун

هیچکس از غم اسباب نیامد بیرون

Бори нобастаи ин қофила сангин омад

بار نابستهٔ این قافله سنگین آمد

Чаҳ хаёласт сар аз хоб гарон бардорем

چه خیالست سر از خواب گران برداریم

Паҳлавии мо чу гуҳар дар таҳ ӣ болин омад

پهلوی ما چو گهر در ته‌‌ی بالین آمد

Чун нафаси сар ба хати ваҳшат дил ме тозем

چون نفس سر به خط وحشت دل می‌تازیم

Ҷода дар домани ин дашти ҳамон чин омад

جاده در دامن این دشت همان چین آمد

Боз бе рӯй ту дар фасли ҷунуни ҷӯши баҳор

باز بی‌روی تو در فصل جنون جوش بهار

Сояи гул ба серуми панҷа шоҳин омад

سایهٔ گل به سرم پنجهٔ شاهین آمد

Хӯн ба дил , хок ба сар , оҳ ба лаб , ашк ба чашм

خون به‌ دل‌، خاک‌ به‌ سر، آه به‌ لب‌، اشک به چشم

Бе ҷамоли ту чаҳҳо бар ман мискин омад

بی‌جمال تو چه‌ها بر من مسکین آمد

Бедили осӯдатар аз мавҷи гуҳари хоки шудем

بیدل آسوده‌تر از موج گهر خاک شدیم

Рафтан аз хеш чаҳ миқдор ба тамкин омад

رفتن از خویش چه مقدار به تمکین آمد