Доми як олами таъаллуқи гашти ҳайронии маро

دام یک عالم تعلق‌ گشت حیرانی مرا

Оқибат кард ин дар вокрдаҳи зиндонии маро

عاقبت‌کرد این در واکرده زندانی مرا

Маҳви шавқами буии субҳи интизорӣ барда ам

محو شوقم بوی صبح انتظاری برده‌ام

Сардае ҳайрати ҳамон дар чашми қурбонии маро

سرده‌ای حیرت همان در چشم قربانی مرا

Ҷӯши захм синаам , кайфияти чоки дилам

جوش زخم سینه‌ام‌،‌ کیفیت چاک دلم

Хуррамии муфти ту эй гулгар бихандонеи маро

خرمی مفت تو ای‌ گل‌ گر بخندانی مرا

эй адаб ! созхмўшӣ низ беоҳанг нест

ای ادب‌! سازخموشی نیز بی‌آهنگ نیست

Ҳамчуи мижгони сохт мўсиқори ҳайронии маро

همچو مژگان ساخت موسیقار حیرانی مرا

Мади умрами як қалам чун шамъ дар ваҳшати гузашт

مدّ عمرم‌ یک‌ قلم‌ چون شمع‌ در وحشت‌ گذشت

Ошён ҳам барнаёварад аз проФшонии маро

آشیان هم برنیاورد از پرافشانی مرا

Аҷзи ҳам чун сояи авҷ эътиборӣ дошта сет

عجز هم‌ چون‌ سایه اوج‌ اعتباری داشته‌ست

Кард фарши остонати саъии пешонии маро

کرد فرش آستانت سعی پیشانی مرا

Пардаи сози ҷунунами хомшӣ оҳанг нест

پردهٔ ساز جنونم خامشی آهنگ نیست

Нола май гирдам ба ҳар рангӣ ки гирдонеи маро

ناله می‌گردم به هر رنگی‌ که‌ گردانی مرا

Нолаи вории сари зи ҷайби дил бурун оварда ам

ناله‌واری سر ز جیب دل برون آورده‌ام

Шуълаи шавқам , мабод эй яъс бинишонӣ маро

شعلهٔ شوقم‌، مباد ای یأس بنشانی مرا

Эҳтиёҷи худшиносии ҷавҳар ойӣна нест

احتیاج خودشناسی جوهر آیینه نیست

Ман агар худро намедонам ту май донеи маро

من اگر خود را نمی‌دانم تو می‌دانی مرا

Бедили афсун ҷунун шуд сайқал ойӣна ам

بیدل افسون جنون شد صیقل آیینه‌ام

Об дод охир ба ранги ашки урёнии маро

آب داد آخر به رنگ اشک عریانی مرا