Доғи ишқам , нест улфат бо тани осонии маро

داغ عشقم‌، نیست الفت با تن‌آسانی مرا

Печи втоб шуъла бошад нақши пешонии маро

پیچ وتاب شعله باشد نقش پیشانی مرا

Бесабаб дар пардаи авҳоми лофии доштам

بی‌سبب در پردهٔ اوهام لافی داشتم

Шуд нафаси охрбаҳи лаби ангушти ҳайронии маро

شد نفس آخربه لب انگشت حیرانی مرا

Аз нафас бар хеш меларзад банноӣ ғунча ам

از نفس بر خویش می‌لرزد بنای غنچه‌ام

Нест ғайр аз лаб гушӯдани сайли вайронии маро

نیست غیر از لب‌گشودن سیل ویرانی مرا

Халъати хунини дилони ташрифи дардӣ беш нест

خلعت خونین‌دلان تشریف دردی بیش نیست

Бас буд чун ғунчаи захми дили гиребонии маро

بس بود چون غنچه زخم دل‌گریبانی مرا

Роздориҳо ба маънии кӯс шӯҳрат бӯда аст

رازداریها به معنی‌کوس شهرت بوده است

Чун ҳаёи азпўшш айбаст урёнии маро

چون حیا ازپوشش عیب است عریانی مرا

Пари сбкрўҳми зФкри сахти ҷонии фориғам

پر سبکروحم زفکر سخت جانی فارغم

Чун шарар дар санг натавон кард зиндонии маро

چون شرر در سنگ نتوان‌کرد زندانی مرا

Гирди битоб аз тавофи доманӣ маҳрӯм нест

گرد بیتاب از طواف دامنی محروم نیست

Зад ба саҳрои ҷунуни охрпришонии маро

زد به صحرای جنون آخرپریشانی مرا

Ҳамчуи мавҷам судани дасти надомат об кард

همچو موجم سودن دست ندامت آب‌کرد

Баъди азин ҳам коши бгдозди пушаймонии маро

بعد ازین هم‌کاش بگدازد پشیمانی مرا

Май рӯм аз хеш дар андешаи боз омадан

می‌روم از خویش در اندیشهٔ باز آمدن

Ҳамчуи умри рафта ёрб барнагардоне маро

همچو عمر رفته یارب برنگردانی مرا

Ғайр улфат барнатобад софӣ ойӣна ам

غیر الفت برنتابد صافی آیینه‌ام

намекунад то хору хас дар дидаи мижгонии маро

می‌کند تا خار و خس در دیده مژگانی مرا

Ин чаман ёрб ба хӯни ғалтидаи бидодкист

این چمن یارب به خون غلتیدهٔ بیدادکیست

Кард ҳайронии чўшбнми чашми қурбонии маро

کرد حیرانی چوشبنم چشم قربانی مرا

Ҷилваи муштоқами биҳишти вдўзхми мнзўрнист

جلوه مشتاقم بهشت ودوزخم منظورنیست

Май рӯм аз хеш дар ҳрҷокаҳ май хуонеи маро

می‌روم از خویش در هرجاکه می‌خوانی‌مرا

Чун шарорами сози пайдоеи ҳаёи аршодкрд

چون شرارم ساز پیدایی حیا ارشادکرد

Яъне аз худ чашм пӯшонед урёнии маро

یعنی از خود چشم پوشانید عریانی مرا

намеравад аз мавҷ бар боди фанои нақши ҳубоб

می‌رود از موج بر باد فنا نقش حباب

Теғ хунхораст бедили чини пешонии маро

تیغ خونخوارست بیدل چین پیشانی مرا

Хониш
ғзл шморҳ 130 — ъндлӣб