Дил ба қайди ҷисм аз илми яқин бегона монад
دل به قید جسم از علم یقین بیگانه ماند
Кунҷи моро хок хӯрд аз бскаҳ дар вайрона монад
کنج ما را خاک خورد از بسکه در ویرانه ماند
Сбҳаҳи охир аз хати зуннори сари беруни набард
سبحه آخر از خط زنار سر بیرون نبرد
Даракманди улфати як решаи чандин дона монад
درکمند الفت یک ریشه چندین دانه ماند
Дар таҳайюр рафт умру ҷои дил пайдо нашуд
در تحیر رفت عمر و جای دل پیدا نشد
Чун камони ҳалқа , чашми мо ба роҳ хона монад
چون کمان حلقه، چشم ما به راه خانه ماند
Шӯри савдои ту аз дилҳои муштоқон нарафт
شور سودای تو از دلهای مشتاقان نرفت
Олимии зини анҷуман бар дар зад ва девона монад
عالمی زین انجمن بر در زد و دیوانه ماند
Муддатии маҷнӯни мо бар ваҳми взн хат ме кашид
مدتی مجنون ما بر وهم وظن خط میکشید
Тарҳи он мстр ба ёди лағзиш мастона монад
طرح آن مسطر به یاد لغزش مستانه ماند
Дар хроботӣ ки аз шарми нигоҳат дам заданд
در خراباتی که از شرم نگاهت دم زدند
Шўрмстӣ хўл шуд всрбрхт паймона монад
شورمستی خول شد وسربرخط پیمانه ماند
Сози умри рафтаи ҷузи афсӯс оҳангӣ надошт
ساز عمر رفته جز افسوس آهنگی نداشت
Зон ҳамаи хобӣ ки ман дидам ҳамин афсона монад
زان همه خوابیکه من دیدم همین افسانه ماند
Шӯхи чашмонро адаб дар хилвати дили раҳи надод
شوخ چشمان را ادب در خلوت دل ره نداد
Ҳалқаҳо берун дар зини вазъ густохона монад
حلقهها بیرون در زین وضع گستاخانه ماند
Дили Фсрд ва орзӯҳо дар канораш доғ шуд
دل فسرد و آرزوها در کنارش داغ شد
Бар мазори шамъи ҷои гули пар парвона монад
بر مزار شمع جای گل پر پروانه ماند
Охркорми нафас дар олами тадбири сӯхт
آخرکارم نفس در عالم تدبیر سوخت
Ҳрсри мӯе ки ман так мезадам дар шона монад
هرسر موییکه من تک میزدم در شانه ماند
Ҳоли ман бедил наме арзад ба истиқболи ваҳм
حال من بیدل نمیارزد به استقبال وهم
Сӯрати имрӯз худ дидам ғам фардо намонад
صورت امروز خود دیدم غم فردا نماند