Мавҷи гул бе ту хорро монад
موجگل بیتو خار را ماند
Субҳ , шабҳои торро монад
صبح، شبهای تار را ماند
Ба фусуни нишоти хӯн шуда ам
به فسون نشاط خون شدهام
Нашъаи ман хуморро монад
نشئهٔ من خمار را ماند
Чашми ойӣна аз тамошояш
چشم آیینه از تماشایش
Нусхаи навбаҳорро монад
نسخهٔ نوبهار را ماند
Зиндагонӣ вагиру дори нафас
زندگانی وگیر و دار نفس
Арсаи корзорро монад
عرصهٔ کارزار را ماند
Гули шабнами фуруши ин гулшан
گل شبنمفروش این گلشن
Синаи доғдорро монад
سینهٔ داغدار را ماند
Чанд бошӣ зи ҳосили дунё
چند باشی ز حاصل دنیا
Маҳви фахрӣ ки орро монад
محو فخریکه عار را ماند
Шӯҳрати эътибори тшҳирст
شهرت اعتبار تشهیرست
Муътабари хари саворро монад
معتبر خر سوار را ماند
Дӯди оҳами зи ҷӯши доғи ҷигар
دود آهم ز جوش داغ جگر
Нигаҳати лолаи зорро монад
نگهت لالهزار را ماند
Май кашандати зи халқ хуш бошад
میکشندت ز خلق خوش باشد
Ҷоҳи ҳам пои дорро монад
جاه هم پای دار را ماند
То назар боз кардае ҳеҷ аст
تا نظر باز کردهای هیچ است
Умри барқи шарорро монад
عمر برق شرار را ماند
Мижаи вокрднӣ наме арзад
مژه واکردنی نمیارزد
Ҳамаи олами ғуборро монад
همه عالم غبار را ماند
Маҳв ёрему орзӯи боқии сет
محو یاریم و آرزو باقیست
Васли мо интизорро монад
وصل ما انتظار را ماند
Бе ту оғӯш гиря олудам
بیتو آغوش گریهآلودم
Захми хӯни даркинориро монад
زخم خون درکنار را ماند
Сояро нест офати сайлоб
سایه را نیست آفت سیلاب
Хоксории ҳисорро монад
خاکساری حصار را ماند
Нусхаи сад чаман задем баҳам
نسخهٔ صد چمن زدیم بهم
Нест рангӣ ки ёрро монад
نیست رنگیکه یار را ماند
Мижаи хўнФшони бедили мо
مژهٔ خونفشان بیدل ما
Раги абри баҳорро монад
رگ ابر بهار را ماند