Дилдор рафту дида ба ҳайрат дучор монад

دلدار رفت و دیده به حیرت دچار ماند

Бо мо нишони барги гулӣ зон баҳор монад

با ما نشان برگ گلی زان بهار ماند

Хамёзаи санҷи тӯҳмати айш рамида ем

خمیازه سنج تهمت عیش رمیده‌ایم

намеон қадр набӯд ки ранҷ хумор монад

می آنقدر نبود که رنج خمار ماند

Аз барги гули дарин чамани ваҳшати обёр

از برگ‌گل درین چمن وحشت آبیار

Хоҳад парии зи тоири ранг баҳор монад

خواهد پری ز طایر رنگ بهار ماند

Ёсами надоди рухсати изҳори нола Эй

یاسم نداد رخصت اظهار ناله‌ای

Чндни шикасти дил ки нафас дар ғубор монад

چندن شکست دل‌ که نفس در غبار ماند

Огоҳем суроғ тасаллӣ наме диҳад

آگاهیم سراغ تسلی نمی‌دهد

Аз ҷавҳари об оинаам мавҷдор монад

از جوهر آب آینه‌ام موجدار ماند

Ғифлат ба нозболш гул дод такя ам

غفلت به نازبالش‌ گل داد تکیه‌ام

Пой ба хоби рафтаи ман дар нигор монад

پای به خواب رفتهٔ من در نگار ماند

Онҷо ки ман зи дасти нафаси аҷз май кашам

آنجا که من ز دست نفس عجز می‌کشم

Дасти ҳазор санг ба зер шарор монад

دست هزار سنگ به زیر شرار ماند

Бояд ба фурсати тарабами хӯн гиристан

باید به فرصت طربم خون‌ گریستن

Тимсол рафт воинаҳи тӯҳмат шикор монад

تمثال رفت وآینه تهمت شکار ماند

Ёқӯби вори чашми сифедӣ шукуфа кард

یعقوب‌وار چشم سفیدی شکوفه‌کرد

Бо ман ҳамин гул аз чаман интизор монад

با من همین‌ گل از چمن انتظار ماند

Бедил аз он баҳор ки тӯфон ҷилва дошт

بیدل از آن بهار که توفان جلوه داشت

Рангами шикасту оинае дар канор монад

رنگم شکست و آینه‌ای در کنار ماند