Шавқ то маҳмил ба дӯши табъи ваҳшат соз монад
شوق تا محمل به دوش طبع وحشتساز ماند
Боли анқои мавҷи здгрдӣ ки аз мо боз монад
بال عنقا موج زدگردی که از ما باز ماند
Нест ҷузи меҳри забони мавҷи тамкини гуҳар
نیست جز مهر زبان موج تمکین گهر
Дил чу сокин шуд нафас аз шухӣ парвоз монад
دل چو ساکن شد نفس از شوخی پرواز ماند
Чашми вокрдими дигари ёди пеш ва пас крост
چشم واکردیم دیگر یاد پیش و پس کراست
Фикри анҷоми шарору барқ дар оғоз монад
فکر انجام شرار و برق در آغاز ماند
Кӣ ҳарифи ваҳшати саршор дил гардад сапанд
کی حریف وحشت سرشار دل گردد سپند
Ин ҷарас аз корвони мо ба як овоз монад
این جرس از کاروان ما به یک آواز ماند
Ваҳшати субҳ аз нафаси эҷод шабнам ме кунад
وحشت صبح از نفس ایجاد شبنم میکند
Дар гиреҳи гуми гашти тори мо зи бас бесоз монад
در گره گم گشت تار ما ز بس بیساز ماند
Ҳечкас аз хиҷлати дидор мижгон барнадошт
هیچکس از خجلت دیدار مژگان برنداشت
Оинаи давр аз тамошои як нигоҳ андоз монад
آینه دور از تماشا یک نگاه انداز ماند
Шамъ яксар ашку оҳи хеш бо худ май барад
شمع یکسر اشک و آه خویش با خود می برد
Ҳам ба зерипоӣ мо монад ончӣ аз мо боз монад
هم به زیرپای ما ماند آنچه از ما باز ماند
Дар хазони сайри баҳорами зи бен гулистон кам нашуд
در خزان سیر بهارم زبن گلستان کم نشد
Рангҳо парвоз карду ҳайратам глбоз монад
رنگها پرواز کرد و حیرتم گلباز ماند
Аз Фромши хонаи арзи шарар ҷӯшида ам
از فرامشخانهٔ عرض شرر جوشیدهام
Гирди болии доштам дар олам парвоз монад
گرد بالی داشتم در عالم پرواز ماند
Сафҳаи дил тира кардам бедили азмшқи ҳавас
صفحهٔ دل تیرهکردم بیدل ازمشق هوس
Бскаҳ барҳам хӯрд ин ойӣна аз пардоз монад
بسکه برهم خورد این آیینه از پرداز ماند