Чун барги гули зи баси пару болам шикаста анд
چون برگ گل ز بس پر و بالم شکستهاند
Мактуби ваҳшатам ба пари ранг баста анд
مکتوب وحشتم به پر رنگ بستهاند
Парвонаи машрабон ба як андоз сӯхтан
پروانه مشربان به یک انداز سوختن
Аз сад ҳазор заҳмати пари воз руста анд
از صد هزار زحمت پرواز رستهاند
Фурсати кафили ваҳшат кас нест зпни чаман
فرصتکفیل وحشت کس نیست زپن چمن
Гулҳо басаст домани рангӣ шикаста анд
گلها بس است دامن رنگی شکستهاند
Тимсоли ман дар оина пайдо наме шавад
تمثال من در آینه پیدا نمیشود
Дар пардаи хаёли туами нақш баста анд
در پرده خیال توام نقش بستهاند
Афсурдагӣ ба сӯхтагонат чаҳ ме кунад
افسردگی به سوختگانت چه میکند
ӣнҷои сапандҳо ҳама бо нола ҷуста анд
اینجا سپندها همه با ناله جستهاند
Олами тамом хӯн шуд ва аз чашм мо чакид
عالم تمام خون شد و از چشم ما چکید
Хубон ҳануз мункири дилҳои хаста анд
خوبان هنوز منکر دلهای خستهاند
Он бихўдон ки забт нафас кардаанд соз
آن بیخودان که ضبط نفس کردهاند ساز
Осӯдатар зи овоз торгсстаҳ анд
آسودهتر ز آواز تارگسستهاند
Озодагон ба гӯшаи доман фишонданӣ
آزادگان به گوشهٔ دامن فشاندنی
Чун дашт дар ғубори ду олам нишаста анд
چون دشت در غبار دو عالم نشستهاند
Сари бармакаши зи ҷайб ки гулҳои ин чаман
سر برمکش ز جیبکهگلهای این چمن
Аз шавқи ғунчагии ҳамаи муҳтоҷ даста анд
از شوق غنچگی همه محتاج دستهاند
Мо роҳмон ба хоки раҳи аҷзи вогузор
ما راهمان به خاک ره عجز واگذار
Вомондагон дар обилаи доман шикаста анд
واماندگان در آبله دامن شکستهاند
Бедили зи тангнои ҷаҳонат малол нест
بیدل ز تنگنای جهانت ملال نیست
Парвози ноларо ба қафас раҳ набаста анд
پرواز ناله را به قفس ره نبستهاند