Он сбкрўҳон ки тан дар хоксорӣ дода анд
آن سبکروحان که تن در خاکساری دادهاند
Дар саводи серумаи хат чун нигоҳ афтода анд
در سواد سرمهٔ خط چون نگاه افتادهاند
Бархати аҷзи нафаси умрии сет ҷавлон ме кунӣ
برخط عجز نفس عمریست جولان میکنی
Раҳравони як сари тапиши овора ӣ ин ҷода анд
رهروان یک سر تپش آواره ی این جادهاند
Ранги ҳоли сарви қамарии байн ки дар гулзори даҳр
رنگ حال سرو قمری بین که در گلزار دهر
Хоксорони зери тавқу саракашон озода анд
خاکساران زیر طوق و سرکشان آزادهاند
Дархури забти нафаси дилро сабот обрӯаст
درخور ضبط نفس دل را ثبات آبروست
Баҳр бо тамкин буд то мавҷҳо устода анд
بحر با تمکین بود تا موجها استادهاند
Мумсиконро дар мудорои нарми рӯи фаҳмида Эй
ممسکان را در مدارا نرم رو فهمیدهای
Лек дар сахтӣ чу пистони зан нозода анд
لیک در سختی چو پستان زن نازادهاند
Нақши мардӣ об шуд аз нанги ин зани тинатон
نقش مردی آب شد از ننگ این زنطینتان
Каз натоиҷ риш мезойанд аз бас мода анд
کز نتایج ریش میزایند از بس مادهاند
Дар дабистони ҷаҳон аз бскаҳи дарс ғифлат аст
در دبستان جهان از بسکه درس غفلت است
Халқ чун лавҳи мазор аз нақши ибрат сода анд
خلق چون لوحمزار از نقش عبرت سادهاند
Бе тавофи дили мадони моро ки аз худ рафтагон
بی طواف دل مدان ما را که از خود رفتگان
Ҳамчуи ҳайрат бар дар ойӣнаҳо афтода анд
همچو حیرت بر در آیینه ها افتادهاند
Хок ҳастӣ як қалам бар бод парвоз фаност
خاک هستی یک قلم بر باد پرواز فناست
Ғофилони маҳви буз афкандан саҷҷода анд
غافلان محو بز افکندن سجاده اند
Ишқ дар ҳрпрди оҳангӣ дигар май пурвирд
عشق در هرپرد آهنگی دگر میپرورد
Ҷому минои ҷумла гуё ва хамӯш бода анд
جام و مینا جمله گویا و خموش بادهاند
Ҳамчуи бедили зарра то хуршеди ин ҳайрати саро
همچو بیدل ذره تا خورشید این حیرتسرا
Чашми шавқии дрсроғи ҷилвае сар дода анд
چشم شوقی درسراغ جلوهای سر دادهاند