Ҳарҷо салои муҳаррамӣ роз дода анд
هرجا صلای محرمی راز دادهاند
Оҳистатар зи буии гул овоз дода анд
آهستهتر ز بوی گل آواز دادهاند
Сарҳо ба теғ дод забон лек чора нест
سرها به تیغ داد زبان لیک چاره نیست
Бар шамъи мо ҳамин лаб ғаммоз дода анд
بر شمع ما همین لب غماز دادهاند
Зон як навой кун ки ҷунун карда дар азал
زان یک نوای کن که جنون کرده در ازل
Чандини ҳазор нағма ба ҳар соз дода анд
چندین هزار نغمه به هر ساز دادهاند
Мижгон ба корхонаи ҳайрат гушӯда ем
مژگان به کارخانهٔ حیرت گشودهایم
Дар дасти мо калид дар боз дода анд
در دست ما کلید در باز دادهاند
Мурғони ин чамани ҳама чун шабнами саҳар
مرغان این چمن همه چون شبنم سحر
Гар байза додаанд ба парвоз дода анд
گر بیضه دادهاند به پرواز دادهاند
Аз нақду ҷинси олами найранг чун нафас
از نقد و جنس عالم نیرنگ چون نفس
То вошмрдаҳанд ҳамон боз дода анд
تا واشمردهاند همان باز دادهاند
Созӣ сети зиндагӣ ки хамӯшӣ навой ӯст
سازیست زندگیکه خموشی نوای اوست
Пеш аз шуниданат ба дил овоз дода анд
پیش از شنیدنت به دل آواز دادهاند
Бар фурсатӣ ки нест макаши ҳасрат эй шарор
بر فرصتیکه نیست مکش حسرت ای شرار
Анҷоми корҳо ба як оғоз дода анд
انجام کارها به یک آغاز دادهاند
Хоҳӣ ба шак назар куну хоҳии яқини шинос
خواهی به شک نظر کن و خواهی یقین شناس
Ойӣнаи хаёли ту пардоз дода анд
آیینهٔ خیال تو پرداز دادهاند
эй шамъ ноз кун ту ба сомони ъшртт
ای شمع ناز کن تو به سامان عشرتت
Ранги баҳори хирмани гул боз дода анд
رنگ بهار خرمن گل باز دادهاند
Бедили ту ҳам биноз ду рӯзӣ ки ъмрҳост
بیدل تو هم بناز دو روزی که عمرهاست
Авҳом дод оина ноз дода анд
اوهام داد آینهٔ ناز دادهاند