Шудӣ пери ваҳмони дарбанд ғифлат мекунӣ ҷон ро

شدی پیر و همان در بند غفلت می‌کنی جان را

Ба пушти хами кашии токии чўгрдўни бори имкон ро

به پشت خم کشی تا کی چو گردون بار امکان را

Рбозт ғарра дорад зоҳидиро лек азбни ғофил

ریاضت غره دارد زاهدان را لیک ازین غافل

Гуҳ аз худгар тиҳӣ гаштанд баргарданд ҳамён ро

که از خود گر تهی گشتند پر کردند همیان را

Буд сози таҷарруди лозими қатъи таъаллуқ ҳо

بود ساز تجرد لازم قطع تعلق‌ها

Буриши рад ба арз бе нёмии теғи урён ро

برش رد به عرض بی‌نیامی تیغ عریان را

Мурувватгар далели ҳиммати аҳл карам бошад

مروت‌ گر دلیل همت اهل کرم باشد

Чаро бар хоки резади обрӯии абри Нитсаон ро

چرا بر خاک ریزد آبروی ابر نیسان را

Ҷаҳон аз шӯри дилҳо хона занҷир хоҳад шуд

جهان از شور دلها خانهٔ زنجیر خواهد شد

Мефишон бе такаллуфи домани зулфи парешон ро

میفشان بی‌تکلف دامن زلف پریشان را

Ба завқи комрониҳои айши ободи расвоӣ

به ذوق کامرانی‌های عیش‌آباد رسوایی

зи шодӣ лаб намеояд ба ҳам чоки гиребон ро

ز شادی لب نمی‌آید به هم چاک گریبان را

Дил аз сатри нафаси як српём шубҳа ме хонд

دل از سطر نفس یک‌سر پیام شبهه می‌خواند

Дабири ноз бар мактуб мо нанавишт унвон ро

دبیر ناز بر مکتوب ما ننوشت عنوان را

Муруввати кешии улфат , вафои муштоқи бўдомо

مروت‌کیشی الفت‌، وفامشتاق بود اما 

Ғурури ҳасани ранги мо тсўркрди паймон ро

غرور حسن رنگ ما تصور کرد پیمان را

Ба мизроби сабаби оҳанг асрорам наме болад

به مضراب سبب آهنگ اسرارم نمی‌بالد

Париданҳои чашмам бол нагирифта сети мижгон ро

پریدن‌های چشمم بال نگرفته‌است مژگان را

Ба ҷзтслим , сози ҷуръати дигар наме байнам

به جزتسلیم‌، ساز جرأت دیگر نمی‌بینم

Хмидн мекашад бедили камони нотавонон ро

خمیدن می‌کشد بیدل کمان ناتوانان را

Хониш
ғзл шморҳ 133 — ъндлӣб