Абаси таълим огоҳӣ макун афсурдаи табъон ро

عبث تعلیم آگاهی مکن افسرده طبعان را

Ки бенаӣ чу чашми азсрмаҳ мумкин нест мижгон ро

که‌بینایی چو چشم‌ازسرمه‌ممکن نیست‌مژگان را

Ба ғайри зи бодпимоиӣ чаҳ дорад панҷаи манъам

به غیر ز بادپیمایی چه دارد پنجهٔ منعم

зи васли зирамони як ҳасрат оғӯшаст мизон ро

ز وصل زرهمان یک‌حسرت آغوش‌است‌میزان‌را

Ба ҳарҷо офият рӯ дод нодон дар талош уфтад

به هرجا عافیت رو داد نادان در تلاش افتد

Давидани решаи гулҳои озодии сети Тифлон ро

دویدن ریشهٔ گلهای آزادی‌ست طفلان را

Ҳасадро реша натавон ёфт ҷздри тинати золим

حسد را ریشه نتوان یافت جزدر طینت ظالم

Сари дунболаи доим дар дил тираст пайкон ро

سر دنباله دایم در دل تیر است پیکان را

Дуруштонро мулоими тинтиҳоим хаҷал дорад

درشتان را ملایم طینتیهایم خجل دارد

Забон аз нрмгўиии сарнигӯни афканди дандон ро

زبان از نرمگویی سرنگون افکند دندان را

Агар сӯзади нафас аз шӯр мҳшрбоҷ ме гирад

اگر سوزد نفس از شور محشرباج می‌گیرد

Хмўшиҳои ин не дрграҳ дорад Нитсаатон ро

خموشیهای این نی درگره دارد نیستان را

Китоби пайкарами як мавҷ мешероза ме хоҳад

کتاب پیکرم یک موج می شیرازه می‌خواهد

Нами обӣ фароҳам мекунад хоки парешон ро

نم آبی فراهم می‌کند خاک پریشان را

Фиғон кин нўхтони содаи лавҳ аз машқи бибокӣ

فغان‌کاین نوخطان ساده‌لوح از مشق بیباکی

Ба об теғ мешӯйанд хати ънброФшон ро

به آب تیغ می‌شویند خط عنبرافشان را

Дгркўи тӯҳфае то глрхон фаҳманд миқдораш

دگرکو تحفه‌ای تا گلرخان فهمند مقدارش

Чу нақши по ба хок афкандаанд ойӣнаи ҷон ро

چو نقش پا به‌خاک افکنده‌اند آیینهٔ جان را

Чу буии гули либоси роҳат мо нест урёнӣ

چو بوی‌گل لباس راحت ما نیست عریانی

Магари дрхўоби биндпои маҷнӯни васли домон ро

مگر درخواب بیندپای مجنون وصل‌دامان را

Ба бесомонӣам вақтаст агар шӯр ҷунун гиряд

به‌بی‌سامانی‌ام وقت‌است اگر شور جنون‌گرید

Ки дастии гркнм пайдо намеёбам гиребон ро

که دستی‌گرکنم پیدا نمی‌یابم‌گریبان را

Ба чашми хўнФшони бедили тўони бҳргўҳрхизӣ

به‌چشم خونفشان بیدل توآن بحرگوهرخیزی

Ки лофи обрӯи пешати гудозади абри Нитсаон ро

که لاف آبرو پیشت‌گدازد ابر نیسان را

Хониш
ғзл шморҳ 134 — ъндлӣб