Аҳли маънигар ба гуфт вгўи нафас фарсӯда анд
اهل معنی گر به گفتوگو نفس فرسودهاند
Ҳам ба қадари ҷунбиши лаби даст бар ҳам суда анд
هم به قدر جنبش لب دستبر هم سودهاند
Обрӯ май хоҳӣ аз изҳори ҳоҷати шарми дор
آبرو میخواهی از اظهار حاجت شرم دار
Ин тараннумро зи қонӯн ҳаё насурӯда анд
این ترنم را ز قانون حیا نسرودهاند
Бигузар аз даъвӣ ки дар хлўтгаҳи ишқи ғаюр
بگذر از دعویکه در خلوتگه عشق غیور
Муҳаррамони хона , берун дар нагушӯда анд
محرمان خانه، بیرون در نگشودهاند
Нақши мо озодагон бешубҳа таҳқиқ нест
نقش ما آزادگان بیشبههٔ تحقیق نیست
Хомаи тасвири мо камтар ба ранг олӯда анд
خامهٔ تصویر ما کمتر به رنگ آلودهاند
Қдрдониҳоӣ роҳат нест дар бунёди халқ
قدردانیهای راحت نیست در بنیاد خلق
Чун нафас яксар ҳалоки кӯшиш беҳуда анд
چون نفس یکسر هلاک کوشش بیهودهاند
Бихбр магзар зи мокоини сабзаҳои паии сипар
بیخبر مگذر ز ماکاین سبزههای پیسپر
Икқлм дар сояи мижгони ноз осӯда анд
یکقلم در سایهٔ مژگان ناز آسودهاند
Ҳечкас аз нури ъолмтоби дил огоҳ нест
هیچکس از نور عالمتاب دل آگاه نیست
Хонаи хуршеди моро пар ба гул андӯда анд
خانهٔ خورشید ما را پر بهگل اندوده اند
Роҳи дигари воншди бркўшши парвози мо
راه دیگر وانشد برکوشش پرواز ما
Бепару болони ҳамин чоки қафас паймӯда анд
بیپر و بالان همین چاک قفس پیمودهاند
Мушт хокем аз фузулии шарм бояд доштан
مشت خاکیم از فضولی شرم باید داشتن
Ҷузи адаби корӣ ки боби мост кам фармӯда анд
جز ادب کاری که باب ماست کم فرموده اند
Зер сангаст аз ман ва мо доман озодӣ ам
زیر سنگ است از من و ما دامن آزادیام
Оҳи азбни рангӣ ки бар буии гулам афзӯда анд
آه ازبن رنگی که بر بوی گلم افزودهاند
Бедили ин айшу ғаму ъҷзўи ғуруру меҳри вкин
بیدل اینعیش و غم و عجزو غرور و مهر وکین
Дар азали зинсон ки мавҷуданд бо ҳам бӯда анд
در ازل زینسان که موجودند با هم بودهاند