Ҳарчанд гаронӣ буд асбоби ҷаҳон ро

هرچند گرانی بوَد اسباب جهان را

Таҳрики забон нештараст ин раги ҷон ро

تحریک زبان نیشتر است این رگ جان را

Бе тоби ҷунун дар ғам асбоб набошад

بی‌تاب جنون در غم اسباب نباشد

Чун не ба хмидн накушуд нолаи кашон ро

چون نی به خمیدن نکشد ناله‌کشان را

Бедории ман шамъи сифати лофи забонии сет

بیداری من شمع‌صفت لاف زبانی‌ست

Дили зодраҳи шавқ буд ри иги равон ро

دل زادرهِ شوق بود ر‌یگ روان را

Офоқи фусуни анҷуман шӯр хамӯшӣ сет

آفاق فسون انجمن شور خموشی‌ست

Дорам з хамӯшӣ ба камӣни хоби гарон ро

دارم ز خموشی به‌ کمین خواب‌ِ گران را

Эмин натавон буд зи ҳамвории золим

ایمن نتوان بود ز همواری ظالم

Ҳайрати лагани шамъи забони сози даҳон ро

حیرت‌لگنِ شمعِ زبان ساز دهان را

Бунёди каҷ андеш шавад сахти зи таҳдид

بنیاد کج‌اندیش شود سخت ز تهدید

Дар ростии афзӯнӣ захмаст синон ро

در راستی افزونی زخم است سنان را

Мумсик нашавад қобили имони хисосат

ممسک نشود قابل ایمان خساست

Аз банди қавӣ муҳра макун пушти кон ро

از بند قوی مهره مکن پشت‌کان را

Моро ба ғами ишқи ҳамон ишқ алоҷ аст

ما را به غم عشق همان عشق علاج است

То нашимурд ангушти шаҳодати лаби нон ро

تا نشمرد انگشت شهادت لب نان را

Хати файзи баҳор дигар аз ҳасан ту дорад

خط فیض بهار دگر از حسن تو دارد

Маҳтоб буд пунбаи носури каттон ро

مهتاب بود پنبهٔ ناسور کتان را

Вақтаст кунун каз асари хӯни шаҳидон

وقت است‌ کنون‌ کز اثر خون شهیدان

Ҷӯши раг гул мекунад ин шуълаи духон ро

جوش رگ‌ گل می‌کند این شعله دخان را

Ъушрати ҳавас рафтани рангам чаҳ тавон кард

عشرت‌هوسِ رفتن رنگم چه توان‌ کرد

Шамшери ту ёқӯт кунад санги Фсон ро

شمشیر تو یاقوت‌ کند سنگ فسان را

Бошад ки сар аз манзил мақсӯд барорем

باشد که سر از منزل مقصود برآریم

Карданд баҳори чамани шамъи хазон ро

کردند بهار چمن شمع خزان را

Бедили нафаси ?ут хӯн макун аз ҳарза дарое

بیدل نفَس‌ات خون مکن از هرزه‌درایی

Чун ҷодаи дарин дашт фикандем Аннан ро

چون جاده درین دشت فکندیم عنان را