Бе ниёзони барқи рбзи баҳр ва бар бархестанд

بی‌نیازان برق‌ربز بحر و بر برخاستند

Даргирифтанд оташӣ каз хушк ватар бархестанд

درگرفتند آتشی‌ کز خشک و تر برخاستند

Бскаҳ дар табъи ғнокишони таваққуъи маҳв буд

بسکه در طبع غناکیشان توقع محو بود

Домани афшон чун ғубор аз ҳар гузари бархестанд

دامن ‌افشان چون غبار از هر گذر برخاستند

Паҳливонӣ буд агар вомондагони зини анҷуман

پهلوانی بود اگر واماندگان زین انجمن

Як Асо чун шамъ аз шаб то саҳари бархестанд

یک‌عصا چون‌شمع‌از شب تا سحر برخاستند

Даъвии озодагӣ кам нестгар зини дашт ва дар

دعوی ‌آزادگی‌ کم ‌نیست ‌گر زین دشت و در

Гирдбодӣ чанд домани бркмри бархестанд

گردبادی چند دامن برکمر برخاستند

Сарнигӯнии кош май бурданд аз шарми шикаст

سرنگونی‌ کاش می‌بردند از شرم شکست

Ин илмҳо хок бар фарқ аз зафари бархестанд

این علمها خاک بر فرق از ظفر برخاستند

Аз мизоҷи халқи ғофили завқ афсурдан нарафт

از مزاج خلق غافل ذوق افسردن نرفت

Икқлм аз хоби болини зибри сари бархестанд

یکقلم از خواب بالین زبر سر برخاستند

Гиряи ҳам ӣнҷои зи навмидии вафо бо кас накард

گریه هم اینجا ز نومیدی وفا با کس نکرد

Шамъҳо пар бе димоғи чашмтар бархестанд

شمعها پر بی‌دماغ چشم تر برخاستند

Аз талоши осӯдагони дил ҷамъ карданд аз ҷаҳот

از تلاش آسودگان دل جمع‌ کردند از جهات

Ҳамчуи мавҷ аз по нишастанду гуҳари бархестанд

همچو موج از پا نشستند و گهر برخاستند

Тарки таъзим ръўнт кун ки олии ҳамтол

ترک تعظیم رعونت کن که عالی‌ همتال

То қадам бргрдн афшурданд сари бархестанд

تا قدم برگردن افشردند سر برخاستند

Обёри нахлҳои ин гулистони шарм буд

آبیار نخلهای این ‌گلستان شرم بود

То камар дар гули фурӯи рафтанд агар бархестанд

تا کمر در گل فرو رفتند اگر برخاستند

Каси дарин маҳфили дамӣ чанд интизори мо набард

کس ‌درین محفل دمی چند انتظار ما نبرد

Оҳ аз он ёрон ки аз мо пештари бархестанд

آه از آن یاران ‌که از ما پیشتر برخاستند

Қайди ҷисми афзуди бедили ваҳшати озодагон

قید جسم افزود بیدل وحشت آزادگان

Дархури банд аз замин чун нешикари бархестанд

درخور بند از زمین چون نیشکر برخاستند