Дунёи втлоши ҳавас бехабарӣ чанд
دنیا وتلاش هوس بیخبری چند
Печиди ҳавои кафи хокӣ ба сиррӣ чанд
پیچید هوای کف خاکی به سری چند
Ҳангомаи асбоби зи баси тафриқа соз аст
هنگامهٔ اسباب ز بس تفرقهساز است
Ғарбол кунӣ баҳр ки ёбии гуҳарӣ чанд
غربال کنی بحر که یابی گهری چند
Бе ранҷи так ва ду натавон обила бастан
بیرنج تک و دو نتوان آبله بستن
Сар чист ба ғайри азграҳи дардисарӣ чанд
سر چیست به غیر ازگره دردسری چند
Маҳмили каши ин қофилаи найранг ҳавос аст
محملکش این قافله نیرنگ حواس است
Дар хона равонем баҳами ҳамсафарӣ чанд
در خانه روانیم بهم همسفری چند
Аз олам таҳқиқ магӯӣед ва мапурсед
از عالم تحقیق مگویید و مپرسید
Тнкаст раҳи хонаи зи беруни дарӣ чанд
تنک است ره خانه ز بیرون دری چند
Суратгар ойӣна нозанад дарин базм
صورتگر آیینهٔ نازند درین بزم
Чун дастаи наргис ба чаман бебасарӣ чанд
چون دستهٔ نرگس به چمن بیبصری چند
Бо лаъли ту каси Зуҳра ӣ ёқӯт надорад
با لعل تو کس زهره ی یاقوت ندارد
Бигзор ҳамон санги тарошади ҷгарӣ чанд
بگذار همان سنگ تراشد جگری چند
Танҳо дили озурдаи мо шиква наво нест
تنها دل آزردهٔ ما شکوهنوا نیست
Ҳрбизаҳ ки бишикаст буруни рехти парӣ чанд
هربیضهکه بشکست برون ریخت پری چند
Дар водии нокомии мо обилаи поён
در وادی ناکامی ما آبلهپایان
Ҳрнқши қадами сохта бо чашмтарӣ чанд
هرنقش قدم ساخته با چشم تری چند
Кӯи гӯш ки кас бар суханам фаҳм гуморд
کو گوش که کس بر سخنم فهم گمارد
Мағрури нўоснҷии хўишндкрӣ чанд
مغرور نواسنجی خویشندکری چند
Хоби адамам талх шуд аз фикри қиёмат
خواب عدمم تلخ شد از فکر قیامت
Фарёди зи фарёди хурӯси саҳарӣ чанд
فریاد ز فریاد خروس سحری چند
Аз савмиъаи бозокаҳи зи ъамомау дастор
از صومعه بازآکه ز عمامه و دستار
Сармӣ кашад онҷои ?илами пушти харӣ чанд
سرمیکشد آنجا الم پشت خری چند
Бо халқи хитоби ту з таҳқиқ нишоед
با خلق خطاب تو ز تحقیق نشاید
эй бе хиради афсонаи худ бо дгарӣ чанд
ای بیخرد افسانهٔ خود با دگری چند
Бпдли таҳи гардун ба ғубори так ва пў рафт
بپدل تهگردون به غبار تک و پو رفت
Чун дона ба ғарбол , сари дарбаи дарӣ чанд
چون دانه به غربال، سر دربهدری چند