Халқии сети парокандаи саъии ҳавасӣ чанд

خلقی‌ست پراکندهٔ سعی هوسی چند

Парвоз ҷунун карда ба боли магасӣ чанд

پرواز جنون ‌کرده به بال مگسی چند

Кару фари абнои замон ҳеҷ надорад

کر و فر ابنای زمان هیچ ندارد

Ҷзонкаҳи гусастаи сети Фсору мирсӣ чанд

جزآنکه‌گسسته‌ست فسار و مرسی چند

Чун сбҳаҳи зи баси ҷодаи таҳқиқ ниҳон аст

چون سبحه ز بس جادهٔ تحقیق نهان است

Доранд қадам бар сари ҳам пеш ва пасӣ чанд

دارند قدم بر سر هم پیش و پسی چند

Кӯкаст ба афсурдагии иқболи хасисон

کوک است به افسردگی اقبال خسیسان

Дар оташи ёқӯти фитодаи сети хасӣ чанд

در آتش یاقوت فتاده‌ست خسی چند

Бо зумра аҷлоФ насозад чаҳ кунад кас

با زمره اجلاف نسازد چه کند کس

Ин олам пучаст ва ҳамин ҳеҷ касе чанд

این عالم پوچ است و همین هیچ کسی چند

Бардааст зи иқболи ду олами гарави ноз

برده است ز اقبال دو عالم گرو ناز

Пое ки дарозаст з бедастрасӣ чанд

پایی که درازست ز بی‌دسترسی چند

Дргрди мазороти суроғӣ сет бафаҳмед

درگرد مزارات سراغی‌ست بفهمید

Паии гум шудани қофила беҷарасӣ чанд

پی‌گم شدن قافلهٔ بی‌جرسی چند

Тарки адаби ин бас ки асирони муҳаббат

ترک ادب این بس‌ که اسیران محبت

Мнқоргшўднди зи чоки қафасӣ чанд

منقارگشودند ز چاک قفسی چند

Не дайр парастем ва на масҷид , на харобот

نی دیر پرستیم و نه مسجد، نه خرابات

Гармаст ҳамин суҳбати мо бо нафасӣ чанд

گرم است همین صحبت ما با نفسی چند

Бедил ба арақ шастаам аз шарми фузулӣ

بیدل به عرق شسته‌ام از شرم فضولی

Мактуб нафас дошт ҷунуни мултамисӣ чанд

مکتوب نفس داشت جنون ملتمسی چند