Гар огаҳӣ ба сайри фаноу бақои биханд
گر آگهی به سیر فنا و بقا بخند
Ибрат баҳона ҷӯаст бар ин хандаҳо биханд
عبرت بهانهجوست بر این خندهها بخند
Гули растану баҳори дамӣдан чаҳ лозим аст
گل رستن و بهار دمیدن چه لازم است
Дар зери лаб чу обилаи зери пои биханд
در زیر لب چو آبلهٔ زیر پا بخند
АФсрдӣ эй шарар ба фишори шукуфтагӣ
افسردی ای شرر به فشار شکفتگی
Охртў рака гуфт дар ин тангнои биханд
آخرتو راکهگفت در این تنگنا بخند
Мустағнӣ аз гуласт мазори шаҳиди ишқ
مستغنی از گل است مزار شهید عشق
эй ғунчаи лаб , тўбри срхокми биёи биханд
ای غنچه لب، توبر سرخاکم بیا بخند
Фурсати камӣни ваъдаи фардо димоғ кист
فرصت کمین وعدهٔ فردا دماغ کیست
эй гул баҳор рафт барои худои биханд
ایگل بهار رفت برای خدا بخند
Манъам ! ғубори чеҳраи муҳтоҷ , шустанӣ аст
منعم! غبار چهرهٔ محتاج، شستنیاست
Бар фақри гиря гар накунӣ бар Ганаи биханд
بر فقر گریه گر نکنی بر غنا بخند
Чандини саҳар ба ваҳми пурафшон ноз рафт
چندین سحر به وهم پرافشان ناز رفت
Як гули тўниз аз лаби боми ҳавои биханд
یکگل تونیز از لب بام هوا بخند
Дрпрдаҳи хӯни ҳасрат бе дасти впои марез
درپرده خون حسرت بیدست وپا مریز
Гоҳе чу ашки гиряи дандони намои биханд
گاهی چو اشک گریهٔ دنداننما بخند
Сдгли бҳормнтзри як ҷунун туаст
صدگل بهارمنتظر یک جنون توست
Оташ ба сафҳаи ?ути зану срто ба пои биханд
آتش به صفحهات زن و سرتا به پا بخند
Бо субҳ гуфтам аз чаҳ баҳораст хандаи ?ут
با صبح گفتم از چه بهار است خندهات
Гуфт андакии ту ҳам зтклФи брои биханд
گفت اندکی تو هم زتکلف برآ بخند
Бар шоми мо чу шамъи ҷавонӣ басӣ гирист
بر شام ما چو شمع جوانی بسی گریست
Перӣ кунун ту гул кун ва бар субҳи мо биханд
پیری کنون تو گل کن و بر صبح ما بخند
Бедили баҳори умри шукуфтан чаҳ ханда аст
بیدل بهار عمر شکفتن چه خنده است
эй ғофил аз нафаси арақӣ аз ҳаёи биханд
ای غافل از نفس عرقی از حیا بخند