Илоҳии порае тамкини Роми ваҳшии нигоҳон ро

الهی پاره‌ای تمکین رم وحشی نگاهان را

Ба қадари орзӯии мо шикастии каҷи кулоҳон ро

به قدر آرزوی ما شکستی‌کج‌کلاهان را

Ба маҳшаргар чунин бошад ҳуҷуми ҳайрати қотил

به‌محشرگر چنین باشد هجوم حیرت قاتل

Чу мижгон бар қафо ёбанд дасти додхоҳон ро

چو مژگان بر قفا یابند دست دادخواهان را

Чаҳ имконаст хоки мо назаргоҳ батон гардад

چه‌امکان است خاک ما نظرگاه بتان گردد

Фиреб серума натавон додоин мижгони сиёҳон ро

فریب سرمه‌نتوان داداین‌مژگان سیاهان‌را

Ръўнт мушкиласт аз мазраъи мо србрўни орад

رعونت مشکل است‌از مزرع ما سربرون آرد

Ки помолӣ буд болидан ин ъоҷзгёҳон ро

که پامالی بود بالیدن این عاجزگیاهان را

Гувоҳӣ чун хамӯшӣ нест бар маъмураи дилҳо

گواهی چون خموشی نیست بر معمورهٔ دلها

Саводи длгшоиии серума бас бошад сафоҳон ро

سواد دلگشایی سرمه بس باشد صفاهان را

Зшўхиҳои ҷурми хеш май тарсам ки дар маҳшар

زشوخیهای جرم‌خویش می‌ترسم‌که‌در محشر

Шикасти дил ба ҳарфи оради забони бигноҳон ро

شکست دل به حرف آرد زبان بیگناهان را

Тавон зад бе таъаммули сад замину осмони барҳам

توان زد بی‌تأمل صد زمین و آسمان برهم

Кафи афсӯс агар бошад надомати дастгоҳон ро

کف افسوس اگر باشد ندامت دستگاهان را

Нишонҳо нақш бар обаст дар маъмураи имкон

نشانها نقش بر آب است در معمورهٔ امکان

Нигини беҳуда дар занҷир дорад номи шоҳон ро

نگین بیهوده در زنجیر دارد نام شاهان را

Дарин гулшани кҳксри ранги таклиф ҳавас дорад

درین‌گلشن‌کهٔکسر رنگ‌تکلیف هوس‌دارد

Мижа бардоштан кӯҳӣаст истиғнои нигоҳон ро

مژه برداشتن‌کوهی است استغنا نگاهان را

Садое аз дароӣ корвон аҷз ме ояд

صدایی از درای‌کاروان عجز می‌آید

Ки ҳайрат , ҳам ба роҳӣ мебрдгм карда роҳон ро

که حیرت، هم به راهی می‌بردگم‌کرده راهان را

Мизоҷи фақри мо богарми всрд улфат наме гирад

مزاج فقر ما باگرم وسرد الفت نمی‌گیرد

Ҳавоӣ нест бедили сарзамин бекулоҳон ро

هوایی نیست بیدل سرزمین بی‌کلاهان را

Хониш
ғзл шморҳ 137 — ъндлӣб