эй бе насиби ишқ ба кори ҳаваси биханд
ای بینصیب عشق به کار هوس بخند
Бар боли ҳарзаи пари ду се чоки қафаси биханд
بر بال هرزه پر دو سه چاک قفس بخند
Дил ҷамъ кун ба як ду қадаҳи азҳзори ваҳм
دل جمعکن به یک دو قدح ازهزار وهم
Брмҳтсби бтиз ва ба риши асаси биханд
برمحتسب بتیز و به ریش عسس بخند
Авқоти зиндагии зи Фсрдн ба бод рафт
اوقات زندگی ز فسردن به باد رفت
Бргриаҳи ?ут агар набӯд дастраси биханд
برگریهات اگر نبود دسترس بخند
Зини ҷамъи моли масхарагӣ мавҷ ме занад
زین جمع مال مسخرگی موج می زند
Халқии сети даракманди Фсору мирси биханд
خلقیست درکمند فسار و مرس بخند
Шӯри таронасанҷӣ анқое ?ут расост
شور ترانهسنجی عنقاییات رساست
Чанде ба қоаҳи қоаҳи танини магаси биханд
چندی به قاهقاه طنین مگس بخند
Аз шарм чун шарари мижае вокн ва бапуш
از شرم چون شرر مژهای واکن و بپوش
Сомони ин баҳор ҳаминасту баси биханд
سامان این بهار همین است و بس بخند
Зини кишти хӯн ба дил чаҳ зарураст растанат
زینکشتخون بهدل چهضرور است رستنت
Лаб гандумин кун ва ба талоши адаси биханд
لب گندمین کن و به تلاش عدس بخند
Дар оташаст шамъ ва ҳамон ханда ме кунад
در آتش است شمع و همان خنده میکند
эй хомшӣ ба ғифлати ин булҳаваси биханд
ای خامشی به غفلت این بوالهوس بخند
Токӣ кунад фусуни нафаси доғи фурсатат
تاکیکند فسون نفس داغ فرصتت
эй оташи фусурда ба сомони хаси биханд
ای آتش فسرده به سامان خس بخند
Хомӯш рафтаанд рФиқонт аз назар
خاموش رفتهاند رفیقانت از نظر
Ашкӣ ба дарди қофила бе ҷараси биханд
اشکی به درد قافلهٔ بیجرس بخند
Бар зиндагӣ чу субҳи гумони бқокброст
بر زندگی چو صبح گمان بقاکبراست
Гӯи ин ғубори рафта ба гардуни нафаси биханд
گو این غبار رفته بهگردون نفس بخند
Бедил чу гул агар фиканӣ тарҳи инбисот
بیدل چو گل اگر فکنی طرح انبساط
Чашмӣ ба хеши вокн ва бар пеш ва пас биханд
چشمی به خویش واکن و بر پیش و پس بخند