Роздорон каз адаби роҳи лаб гуё заданд

رازداران کز ادب راه لب گویا زدند

Меҳр бар боли парӣ аз пунба мино заданд

مهر بر بال پری از پنبهٔ مینا زدند

Зини чамани як гули сару барг худороӣ надошт

زین چمن یک گل سر و برگ خودآرایی نداشت

Ҳркҷои рангӣ аён шуд брпр анқо заданд

هرکجا رنگی عیان شد برپر عنقا زدند

Пеш аз эҷоди ҳаваси мисатони хилватгоҳи роз

پیش از ایجاد هوس مستان خلوتگاه راز

Соғари ҳуши азгдози шиша дар хоро заданд

ساغر هوش ازگداز شیشه در خارا زدند

Табъ бе ҳиси қобили таъси огоҳӣ набӯд

طبع بی‌حس قابل تاثیر آگاهی نبود

Бар гумони хуфтаи ёрони марди ҳ эйро по заданд

بر گمان خفته یاران مرد‌ه ای را پا زدند

Мунфаил шуд фитрат аз ибром бе таъсии халқ

منفعل شد فطرت از ابرام بی‌تاثیر خلق

Шуълаи дрпстии ҳзид аз бскаҳ доманҳо заданд

شعله درپستی حزید از بسکه دامنها زدند

Тарки мардуми гир ва роҳат кун ки азлати пешагон

ترک مردم‌گیر و راحت‌کن‌که عزلت‌پیشگان

Чун гуҳари мавҷ дигар беруни ин дарё заданд

چون‌ گهر موج دگر بیرون این دریا زدند

Шоху брк ҳарза кардӣ тешаи ако даркор дошт

شاخ و برک هرزه‌کردی تیشه‌اکا درکار داشت

Қомат хам гашта моро ба пой мо заданд

قامت خم‌گشتهٔ ما را به پای ما زدند

Умрҳо шиддати кулуфти мо ва ман аз дил рафта ем

عمرها شدت‌کلفت ما و من از دل رفته‌ایم

Бар ғубори хонаи мо доман саҳро заданд

بر غبار خانهٔ ما دامن صحرا زدند

Домани машраб фазойӣ дошт бе гирди амл

دامن مشرب فضایی داشت بی‌گرد امل

Муҳаррамон аз тӯли ин авҳом бар паҳно заданд

محرمان از طولِ این اوهام بر پهنا زدند

Ваҳшат аз дунёи димоғ бениёзон барнадошт

وحشت از دنیا دماغ بی‌نیازان برنداشت

Чини доман бар хами абрӯӣ истиғно заданд

چین دامن بر خم ابروی استغنا زدند

Бедили асбоби таъаллуқ буд занги огаҳӣ

بیدل اسباب تعلق بود زنگ آگهی

Оина сайқал заданд онҳо ки пушт по заданд

آینه صیقل زدند آنها که پشت پا زدند