Рӯзгорӣ ки ба ишқ аз ҳавасам афканданд
روزگاری که به عشق از هوسم افکندند
Болу пари кандаи бурун қафасам афканданд
بال و پر کنده برون قفسم افکندند
Мо ва ман хуши пару болӣ ба хаёл иншо кард
ما و من خوش پر و بالی به خیال انشا کرد
Мӯр будам ба ғурур магасам афканданд
مور بودم به غرور مگسم افکندند
То кунад ибратами огоҳи зи ҳангомаи умр
تا کند عبرتم آگاه ز هنگامهٔ عمر
Дар табу тоби шумор нафасам афканданд
در تب و تاب شمار نفسم افکندند
Хӯни хушками ҷӯй аз қадари нирзбди охир
خون خشکم جوی از قدر نیرزبد آخر
Сад раҳ аз пӯсти бурун чу адасам афканданд
صد ره از پوست برون چو عدسم افکندند
Нақш по кард тасаввур ба тағофул зад ва рафт
نقش پا کرد تصور به تغافل زد و رفت
Дар раҳ ҳар ки хат мултамисам афканданд
در ره هر که خط ملتمسم افکندند
Ноз дорам ба ғуборӣ ки зи бедоди фалак
ناز دارم به غباری که ز بیداد فلک
Серума шуд то ба раҳ додрасам афканданд
سرمه شد تا به ره دادرسم افکندند
Чаҳ тавон кард суроғи ҳамаи зини дашт гум аст
چه توان کرد سراغ همه زین دشت گم است
Дар паии қофила беҷарасам афканданд
در پی قافلهٔ بیجرسم افکندند
Шикваи ман зи фаромӯшӣ аҳбоб хатост
شکوهٔ من ز فراموشی احباب خطاست
Аз адаби пеши гузаштам ки пасам афканданд
از ادب پیش گذشتم که پسم افکندند
Сахти заҳматкаши асбоби ҷаҳонами бедил
سخت زحمتکش اسباب جهانم بیدل
Чаҳ намуданд ки дар дида хасам афканданд
چه نمودند که در دیده خسم افکندند