Барои хотирам ғам офариданд
برای خاطرم غم آفریدند
Туфайли чашми ман ӣам офариданд
طفیل چشم من یم آفریدند
Чу субҳи онҷо ки ман парвоз дорам
چو صبح آنجا که من پرواز دارم
Қафас бо бол тавъам офариданд
قفس با بال توأم آفریدند
Арақ гул кардаам аз шарм ҳастӣ
عرقگل کردهام از شرم هستی
Маро аз чашм шабнам офариданд
مرا از چشم شبنم آفریدند
Гуҳар мавҷ оварад ойӣнаи ҷавҳар
گهر موج آورد آیینه جوهر
Дил беорзӯ кам офариданд
دل بیآرزو کم آفریدند
Ҷаҳони хўнриз бунёдаст ҳушдор
جهان خونریز بنیاد است هشدار
Сари сол аз муҳаррам офариданд
سر سال از محرم آفریدند
Видоъи ғунчаро гул ном карданд
وداع غنچه را گل نام کردند
Тарабро мотам ғам офариданд
طرب را ماتم غم آفریدند
Алоҷӣ нест доғи бандагӣ ро
علاجی نیست داغ بندگی را
Агар бешам вгркм офариданд
اگر بیشم وگرکم آفریدند
Кафи хокӣ ки бар бодаш тавон дод
کف خاکی که بر بادش توان داد
Ба хӯн гул карда одам офариданд
به خونگلکرده آدم آفریدند
Тилисми зиндагии улфат банно нест
طلسم زندگی الفت بنا نیست
Нафасро як қалам Ром офариданд
نفس را یک قلم رم آفریدند
Агар олам барои хеш пайдост
اگر عالم برای خویش پیداست
Барои ман маро ҳам офариданд
برای من مرا هم آفریدند
Чаҳ сони тобами сар аз фармони таслим
چه سان تابم سر از فرمان تسلیم
Ки чун абрӯем аз хам офариданд
که چون ابرویم از خم آفریدند
Дилам бедил надорад чора аз доғ
دلم بیدل ندارد چاره از داغ
Нигинро баҳр хотам офариданд
نگین را بهر خاتم آفریدند