Мҳўгрибони адаб кӣ сар ба ҳар сӯ ме занад

محوگریبان ادب‌کی سر به هر سو می‌زند

Мавҷи гуҳар аз шшҷҳт бар хеш паҳлу ме занад

موج‌گهر از ششجهت بر خویش پهلو می‌زند

Вокрдни мижгон адаб мехоҳад аз шарми зуҳӯр

واکردن مژگان ادب می‌خواهد از شرم ظهور

Аввали дарини гулшани баҳор аз ғунча зону ме занад

اول دراین گلشن بهار از غنچه زانو می‌زند

Збни боғ ҳарҷо ворасӣ ҷаҳласт бо дониши тараф

زبن باغ هرجا وارسی جهل است با دانش طرف

Булбул ба чҳчаҳ ?гератанд қамарӣ ба куку ме занад

بلبل به چهچه‌گرتند قمری به‌کوکو می‌زند

То чарху анҷум собитаст аз халқи осоиши мҷу

تا چرخ و انجم ثابت است از خلق آسایش مجو

Андешаи доғи паланги оташ ба оҳӯ ме занад

اندیشهٔ داغ پلنگ آتش به آهو می‌زند

То омад ва рафт нафас май бофти ваҳми пеш ва пас

تا آمد و رفت نفس می‌بافت وهم پیش و پس

Мосура чун беришта шуд берун Мокӯ ме занад

ماسوره چون بی‌رشته شد بیرون ماکو می‌زند

Пасту баланди қасри ноз аз ҳам надорад имтиёз

پست و بلند قصر ناز از هم ندارد امتیاز

Он чини моил аз ҷабини паҳлу бар абрӯ ме занад

آن چین مایل از جبین پهلو بر ابرو می‌زند

Шакли дуе пайдо кунам то чашм бар худ вокнм

شکل دویی پیدا کنم تا چشم بر خود واکنم

Ҳар сури ҳи тимсоли ман ойӣна ӯ ме занад

هر سور‌هٔ تمثال من آیینهٔ او می‌زند

Доғам махоҳ эй интизор аз тӯҳмати афсурдагӣ

داغم مخواه ای انتظار از تهمت افسردگی

То ёд нашутур мекунам хӯн дар рагам ҳў ме занад

تا یاد نشتر می‌کنم خون در رگم هو می‌زند

ё раби куҷои тамкин фурӯ шуд каффаи қадари шарар

یا رب‌ کجا تمکین فرو شد کفهٔ قدر شرر

Офоқи кҳсорсту сангам бар тарозу ме занад

آفاق‌ کهسارست و سنگم بر ترازو می‌زند

Бедили гарон афтодааст аз оҷизии аҷзои ман

بیدل گران افتاده است از عاجزی اجزای من

Рангӣ ки прўозни даҳум чун шамъ бар рӯ ме занад

رنگی‌ که پروازن دهم چون شمع بر رو می‌زند

Хониш
ғзл шморҳ 1389 — мҳмдрзо мвмн нжод