Назар бар каҷи равон аз расатон бешаст гардун ро

نظر بر کج‌روان از راستان بیش است‌ گردون‌ را

Ки хотами бештар дар дили нишонди нақши вожўн ро

که خاتم بیشتر در دل نشانَد نقشِ واژون را

Шаҳидам лек медонам ки ишқи офияти душман

شهیدم لیک می‌دانم‌ که عشقِ عافیت‌دشمن

Чу ёқӯтам ба оташ май барад ҳар қатраи хӯн ро

چو‌ یاقوتم به آتش می‌برد هر قطرهٔ خون را

Дар оғӯши шиканҷи доми улфат роҳатӣ дорам

در آغوش شکنج دام الفت راحتی دارم

Хаёли зулфи Лайлии соя бедаст маҷнӯн ро

خیال زلف لیلی سایهٔ بید است مجنون را

Гар аз шӯри ҳаводиси огаҳии сар дар гиребон кун !

گر از شور حوادث آگهی سر در گریبان‌ کن‌!

Ҳисори офияти ҷуз хам намебошад Флотўн ро

حصار عافیت جز خُم نمی‌باشد فلاطون را

На танҳо ағниёро чарх барме дорад аз пастӣ

نه تنها اغنیا را چرخ برمی‌دارد از پستی

Замини ҳам луқмаҳои чарб донад ганҷи қорун ро

زمین هم‌ لقمه‌های چرب داند گنج قارون را

Шуъӯри ҷисми занҷирии сет дар роҳи сабки рӯҳон

شعور جسم زنجیری‌ست در راهِ سبک‌روحان

Ки чун хати нақши бандад , пой рафтан нест мазмун ро

که‌ چون‌ خط نقش‌ بندد، پای‌ِ رفتن نیست‌ مضمون‌ را

Диласт он тухм берангӣ ки баҳри ҷустуҷӯӣ ӯ

دل است آن تخم بی‌رنگی‌ که بهر جستجوی او

Ҷигари сӯрох сӯрохаст на ғарболи гардун ро

جگر سوراخ سوراخ است‌ نه غربال‌ گردون را

Ба қадари кӯшиши ишқи сети наъли ҳасан дар оташ

به‌قدر کوشش عشق ست نعلِ حُسن در آتش

Садои тешаи Фарҳод маҳмизаст гулгун ро

صدای تیشهٔ فرهاد مهمیز است‌ گلگون را

Хаёли мосўо фаршаст дар ваҳдати сарои дил

خیال ماسوا فرش است در وحدت‌سرای دل

Дарун хеш дорад хонаи ойӣнаи берун ро

درون خویش دارد خانهٔ آیینه بیرون را

Ҳаводиси мужда амнаст агар дил ҷамъ шуд бедил

حوادث‌ مژدهٔ‌ امن‌ است اگر دل‌ جمع‌ شد بیدل

Гуҳар афсона донад шӯриши амвоҷи Ҷайҳун ро

گهر افسانه‌ داند شورشِ امواج‌ جیحون را