Тан прессатон ки ба ин об ва намак айёшанд

تن‌پرستان‌که به این آب و نمک عیاشند

Бе такаллуфи ҳама болидани нон ва ошанд

بی‌تکلف همه بالیدن نان و آشند

Сару гардани ҳама дар даври шиками рафтаи фурӯ

سر و گردن همه در دور شکم رفته فرو

Пару холӣу сабки мағзтар аз хашхошанд

پر و خالی و سبک‌مغزتر از خشخاشند

Рабти ҷамъияташони вақфи тағофули з ҳам аст

ربط جمعیتشان وقف تغافل ز هم است

Чашм агар боз шавад чун мижа ҳо ме пошанд

چشم اگر باز شود چون مژه‌ها می پاشند

Оҳи азбни номаи сиёҳон ки зи машқи ман ва мо

آه ازبن نامه‌سیاهان‌که ز مشق من و ما

То дили ойӣна розаст нафас наққошанд

تا دل آیینهٔ راز است نفس نقاشند

Гуфтугӯ гар надард парда , касе ӣнҷо нест

گفتگو گر ندرّد پرده‌، کسی اینجا نیست

Ҳамаи мазмуни хаёлии з иборат фошанд

همه مضمون خیالی ز عبارت فاشند

Шаш ҷиҳати матлаъи хуршеду сияҳи рӯзӣ чанд

شش جهت‌ مطلع‌ خورشید و سیه‌ روزی چند

Сояи пурвирди қафои мижаи хФошнд

سایه‌پرورد قفای مژهٔ خفاشند

Ғорати ҳам чаҳ хаёл сет равад аз дилашон

غارت هم چه خیال‌ست رود از دلشان

Дар назар то кафанӣ ҳаст ҳамон набошанд

در نظر تا کفنی هست همان نباشند

Инфеъолӣ агар ояд ба миён истеҳзост

انفعالی اگر آید به میان استهزاست

Ин намандӯда ҷабинҳо арақӣ май шошнд

این نم‌اندوده جبینها عرقی می‌شاشند

Умр дар суҳбати ҳам сарф шуд аммо зи нифоқ

عمر در صحبت هم صرف شد اما ز نفاق

Кас надонист ки ёрон ба куҷо ме бошанд

کس ندانست‌که یاران به‌کجا می‌باشند

Бе тамизи аҳли дувал май гузаранд аз сари ҷоҳ

بی‌تمیز اهل دول می‌گذرند از سر جاه

Ҳама бар махмалу дебо қадам фаррошанд

همه بر مخمل و دیبا قدم فراشند

Пеши арбоби маъонии зи фусунҳои ҳиял

پیش ارباب معانی ز فسونهای حیل

Рӯи мёрид ки ин оина ҳо наққошанд

رو میارید که این آینه‌ها نقاشند

Бедил аз аҳл адаб бош ки чун гирди саҳар

بیدل از اهل ادب باش‌ که چون‌ گرد سحر

Ин таҳаммули нафасони арса бе пархошанд

این تحمل‌نفسان عرصهٔ بی‌پرخاشند