Гар хок нишинон илм афрохта бошанд

گر خاک ‌نشینان علم افراخته باشند

Чун обилаи по сипар андохта бошанд

چون آبلهٔ پا سپر انداخته باشند

Аз хиҷлати пардози гулати Монӣу беҳзод

از خجلت پرداز گلت مانی و بهزاد

Пайдост ки рӯҳо чиқадр сохта бошанд

پیداست‌که روها چقدر ساخته باشند

Пеши арақи шарм ту натавон мижаи бардошт

پیش عرق شرم تو نتوان مژه برداشت

Дастӣ чу ғариқ аз таҳи об охта бошанд

دستی چو غریق از ته آب آخته باشند

Чун коғаз оташ зада кӯи тоқати дидор

چون کاغذ آتش زده کو طاقت دیدار

Гӯи халқи ҳазор оина пардохта бошанд

گو خلق هزار آینه پرداخته باشند

Субҳу шафақӣ чанд ки гул мекунад ӣнҷо

صبح و شفقی چند که ‌گل می‌کند اینجا

Ранги ҳамаи рафтаи сети куҷо бохта бошанд

رنگ همه رفته‌ست‌ کجا باخته باشند

Мақсади талабон ҷӯш ғуборанд дар ин дашт

مقصد طلبان جوش غبارند در این دشت

Бигзор дамӣ чанд ки метохта бошанд

بگذار دمی چند که می‌تاخته باشند

Ҳирсу ҳавас овора ваҳманд чаҳ тадбир

حرص و هوس آوارهٔ وهمند چه تدبیر

эй кош ба ин гӯшаи дил сохта бошанд

ای ‌کاش به این ‌گوشهٔ دل ساخته باشند

Ёрб нармади нолаи зи хокистари ушшоқ

یارب نرمد ناله ز خاکستر عشاق

Дар хоки ҳам ин сӯхтагон фохта бошанд

در خاک هم این سوختگان فاخته باشند

Умрӣаст нафас май кашам ва май рӯм аз хеш

عمریست نفس می‌کشم و می‌روم از خویش

Ин бори дил аз дӯш ки андохта бошанд

این بار دل از دوش که انداخته باشند

Ҳар ашки суроғии зи дили хӯн шуда Эй дошт

هر اشک سراغی ز دل خون شده‌ای داشت

Он чист дар ин бута ки нагудохта бошанд

آن چیست در این بوته ‌که نگداخته باشند

Бедил ба тғоФлкдаҳи аҷз ниҳон бош

بیدل به تغافلکدهٔ عجز نهان باش

То халқи туро он ҳама нашинохта бошанд

تا خلق تو را آن همه نشناخته باشند