Ҳукм ишқаст ки ташриф таманно бахшанд

حکم عشق است‌ که‌ تشریف تمنا بخشند

Доғи ин лолаи ситонҳо ба дил мо бахшанд

داغ این لاله‌ستانها به دل ما بخشند

Натавон тохт ба андоз димоғи мисатон

نتوان تاخت به انداز دماغ مستان

Боли шавқии мгрози нашъа ба саҳбо бахшанд

بال شوقی مگراز نشئه به صهبا بخشند

Бедилони хурда ӣ ҷонӣ ки нисор ту кунанд

بیدلان خرده ی جانی که نثار تو کنند

Нами обӣ ки надоранд ба дарё бахшанд

نم آبی‌که ندارند به دریا بخشند

Чун май азгрмии он лаъл ба хӯн май ғлтд

چون می ازگرمی آن لعل به خون می‌غلتد

Гарчи аз шуъла ба ёқӯт ҷигарҳо бахшанд

گرچه از شعله به یاقوت جگرها بخشند

Рўшносони ҷунун аз асари нақши қадам

روشناسان جنون از اثر نقش قدم

Ҷўҳрҳўш ба аиинаҳ саҳро бахшанд

جوهرهوش به ایینهٔ صحرا بخشند

Орзӯи доғ умедаст худоё мапаснд

آرزو داغ امید است خدایا مپسند

Ки ҷгрхўни шўдўншӣаҳ ба сҳбобхшнд

که جگرخون شودونشئه‌به صهبابخشند

эй хуши он ҷӯад ки аз хиҷлати вазъи соил

ای خوش آن جود که از خجلت وضع سایل

Лаб ба изҳор наёранд ва ба ?има бахшанд

لب به اظهار نیارند و به ایما بخشند

Гар мизоҷи карам онаст ки ман ме донам

گر مزاج کرم آن است که من می‌دانم

Олимиро ба ?хитои ман танҳо бахшанд

عالمی را به خطای من تنها بخشند

То Фсрдн накушуд рбшаҳи ҷавлони умед

تا فسردن نکشد ربشهٔ جولان امید

Ба ки чун тухм ба ҳар обилаи сад по бахшанд

به که چون تخم به هر آبله صد پا بخشند

Шарари ъсоФити овораи дилтанги маро

شرر عسافیت آوارهٔ دلتنگ مرا

Санги ҳам доман саҳрост агар ҷо бахшанд

سنگ هم دامن صحراست اگر جا بخشند

Қавлу феъли нафаси афсона бодаст ӣнҷо

قول و فعل نفس افسانهٔ باد است اینجا

Ман на анам ки набахшанд мроё бахшанд

من نه انم‌که نبخشند مرایا بخشند

Ба ҷаноби карами афсуни вараъ пеш мабар

به جناب کرم افسون ورع پیش مبر

Бегуноҳӣ гунаҳӣ нест ки онҷо бахшанд

بی‌گناهی گنهی نیست که آنجا بخشند

Дар мақомии ки ҳи шафоати хати омурзиш ҳост

در مقامی‌ ک‌ه شفاعت خط آمرزش‌هاست

Ҷурми мисатон ба сафои дил мино бахшанд

جرم مستان به صفای دل مینا بخشند

Ба пуркоҳ ки бастааст ҳисоби парвоз

به پرکاه‌ که بسته است حساب پرواز

Дорам умед ки бар нокасеам вобхшнд

دارم امید که بر ناکسی‌ام وابخشند

Подшоҳӣ ба ҷунун ҷамъ нагардад бедил

پادشاهی به جنون جمع نگردد بیدل

Тоҷ гиранд агар обила по бахшанд

تاج گیرند اگر آبلهٔ پا بخشند