Зон зару сим ки ин мардум бозл бахшанд

زان زر و سیم ‌که این مردم باذل بخشند

Як дирами меҳри ду лаби кӯ ки ба соил бахшанд

یک درم مهر دو لب‌کو که به سایل بخشند

Ҷӯади мутлақ ба ҳисобии сет ки аз фазли қадим

جود مطلق به حسابی‌ست‌که از فضل قدیم

Кам ва беш ҳамаи кас аз ҳам ғофил бахшанд

کم و بیش همه‌کس از هم غافل بخشند

Сари мтобиди зи тсдм ки дар арсаи ишқ

سر متابید ز تسدم‌که در عرصهٔ عشق

Ҳайкали офият аз захм ҳамоил бахшанд

هیکل عافیت از زخم حمایل بخشند

Дили маҷнӯн ба ҳаводории Лайлӣ чаҳ кам аст

دل مجنون به هواداری لیلی چه کم است

Ҳайфи фонӯсии ин шамъ ба маҳмил бахшанд

حیف فانوسی این شمع به محمل بخشند

Туу тамкини тағофул , ман ва бе сабрии дард

تو و تمکین تغافل‌، من و بی‌صبری درد

На турои ёди мурувват на маро дил бахшанд

نه ترا یاد مروت نه ‌مرا دل بخشند

Длкӣ дораму чашмӣ ки куҷо боз кунам

دلکی دارم و چشمی که ‌کجا باز کنم

Коши ин ойӣнаро тоб муқобил бахшанд

کاش این آیینه را تاب مقابل بخشند

Лоф ҳастӣ зада аз марги шафоат хоҳ аст

لاف هستی زده از مرگ شفاعت‌خواه است

Ин аз он ҷинси хтоҳост ки мушкил бахшанд

این از آن جنس خطاهاست‌ که مشکل بخشند

Гар шӯии мркзпргори ҳақиқати чўгҳр

گر شوی مرکزپرگار حقیقت چوگهر

Дар дили баҳри ҳамон роҳат соҳил бахшанд

در دل بحر همان راحت ساحل بخشند

Рҳрўоними зи мо рост наёяд ором

رهروانیم ز ما راست نیاید آرام

Пои хобидаи ҳамон ба ки ба манзил бахшанд

پای خوابیده همان به‌که به منزل بخشند

Нест хӯни ман аз он нанг ки дар маҳшари шарм

نیست خون من از آن ننگ ‌که در محشر شرم

Ҷурми олӯдагии доман қотил бахшанд

جرم ‌آلودگی دامن قاتل بخشند

Гарна мнзўркрми бахшиш ибрат бошад

گرنه منظورکرم بخشش عبرت باشد

Чаҳ хаёласт ки давлат ба арозил бахшанд

چه خیال است که دولت به اراذل بخشند

Ба ҳавас дод қаноати даҳум ва ноз кунам

به هوس داد قناعت دهم و ناز کنم

Дили бидрдӣ агар бо ман бедил бахшанд

دل بیدردی اگر با من بیدل بخشند