Ҷамоатӣ ки назарбози он бар ва дӯшанд
جماعتیکه نظرباز آن بر و دوشند
Ба ҷунбиши мижаи арзи ҳзороғўшнд
به جنبش مژه عرض هزارآغوشند
зи ҳасани маънӣ девонагон машав ғофил
ز حسن معنی دیوانگان مشو غافل
Ки ин кбўдтнони нил он биногвашанд
که اینکبودتنان نیل آن بناگوشند
Ба сад забони сухани сози хайли мижгонҳо
به صد زبان سخنساز خیل مژگانها
Ба даври чашми ту чун майл серума хомӯшанд
به دور چشم تو چون میل سرمه خاموشند
зи оризу хати хубони ҷуз ин нашуд равшан
ز عارض و خط خوبان جز این نشد روشن
Ки шуълаҳо ҳама бо дӯди дили ҳмоғўшнд
که شعلهها همه با دود دل هماغوشند
Муқайядони хаёлат чу субҳи азин гулшан
مقیدان خیالت چو صبح ازین گلشن
Ба ҳар тараф ки гузаштанд дам бар дӯшанд
به هر طرفکهگذشتند دم بر دوشند
Дрбни муҳӣти чўгрдоби бихўдони ғурур
دربن محیط چوگرداب بیخودان غرور
Згрдши сар бе мағзи худ қадаҳ нӯшанд
زگردش سر بیمغز خود قدحنوشند
зи ибрати дами перии крости баҳра ки халқ
ز عبرت دم پیری کراست بهره که خلق
Чу ҷоми бодаи маҳтоби пунбаи дргўшнд
چو جام باده مهتاب پنبه درگوشند
Фиреби улфати имкони мхўркаҳи маҷлисён
فریب الفت امکان مخورکه مجلسیان
Чўшмъ то мижа барҳам наҳй фаромӯшанд
چوشمع تا مژه برهم نهی فراموشند
Чаҳ мумкинаст ҳиҷоб фано шавад ҳастӣ
چه ممکن است حجاب فنا شود هستی
Ки нақшҳои ҳаво чун саҳар нафас пӯшанд
که نقشهای هوا چون سحر نفسپوشند
Згли ҳақиқати ҳасани баҳори пурсидам
زگل حقیقت حسن بهار پرسیدم
Ба ханда гуфт ки ин рангҳо бурун ҷӯшанд
به خندهگفتکه این رنگها برونجوشند
Касе ба фаҳм ҳақиқат намерасад бедил
کسی به فهم حقیقت نمیرسد بیدل
Ҷаҳонёни ҳамаи як норасоӣ ҳушанд
جهانیان همه یک نارسایی هوشند