Нашуд онкии шуълаи ваҳшатӣ ба дили фусурда фусун кунад

نشد آنکه شعلهٔ وحشتی به دل فسرده فسون‌کند

Ба замини тапам ба фалаки рӯм чаҳ ҷунун кунам ки ҷунун кунад

به زمین‌تپم به فلک روم چه جنون ‌کنم‌که جنون‌ کند

Ба фасонаи ҳаваси тараб , тиҳӣ аз худему пар аз талаб

به فسانهٔ هوس طرب‌، تهی از خودیم و پر از طلب

Чаҳ дамади зи санъати сифри не ба ҷузи инки нола фузун кунад

چه دمد ز صنعت صفر نی به جز اینکه ناله فزون ‌کند

Ба хаёли гардиши чашм ӯ чамании сети сарфи ғубори ман

به خیال‌ گردش چشم او چمنی‌ست صرف غبار من

Ки зи давр агар назарам кунӣ мижаи кор буқаламун кунад

که ز دور اگر نظرم‌کنی مژه‌ کار بوقلمون‌ کند

зи ҷароҳати дили нотавон ба хаёл ӯ надаҳум нишон

ز جراحت دل ناتوان به خیال او ندهم نشان

Ки мабод он кафи нозанин ба фусӯс сояд ва хӯн кунад

که مباد آن کف نازنین به فسوس ساید و خون کند

Ба чунин забунии дасту дил , зи саноеъи амлми хаҷал

به چنین زبونی دست و دل‌، ز صنایع املم خجل

Ки сари хасӣ агараш даҳум ба ҳазор хона сутун кунад

که سر خسی اگرش دهم به هزار خانه ستون کند

Кафи пои урӯҷ ҷабин шавад , бен хоки арш барин шавад

کف پا عروج جبین شود، بن خاک عرش برین شود

Шавад ончунон ва чунин шавад ки алоҷи ҳиммат дун кунад

شود آنچنان و چنین شود که علاج همت دون کند

На фасонаи сози ҳаловатӣ , на таронаи мояи ъшртӣ

نه فسانه‌ساز حلاوتی‌، نه ترانه مایهٔ عشرتی

Ба фусуни зи пардаи гӯши мо чаҳ умеди пунба бурун кунад

به فسون ز پردهٔ‌ گوش ما چه امید پنبه برون‌ کند

Наздам зи қисмати хушк ватар , ба тараддуди ҳавас дигар

نزدم ز قسمت خشک و تر، به تردد هوس دگر

Ки ниҳоли бахти сиёҳ агар гулӣ оварад шабихун кунад

که نهال بخت سیاه اگر گلی آورد شبیخون کند

Чамани таҳайюри бедилам ки саҳоби ршҳаҳи хома аш

چمن تحیر بیدلم‌که سحاب رشحهٔ خامه‌اش

Ба таъаммулии гуҳари афканди сари қатрае ки нигун кунад

به تأملی گهر افکند سر قطره‌ای که نگون کند