Ҳасани кулоҳи ҳавасигар ба таҷаммул шаканд
حسنکلاه هوسیگر به تجمل شکند
Ба ки дил аз мо бабрад бар сар кокул шаканд
به که دل از ما ببرد بر سر کاکل شکند
Бас ки ба гулзори вафои муштараки афтодаи ҳаё
بس که بهگلزار وفا مشترک افتاده حیا
Ранг гул ояд ба садогар пар булбул шаканд
رنگ گل آید به صدا گر پر بلبل شکند
Муҷмалат омад ба назари пардаи тафсили ҳадар
مجملت آمد به نظر پردهٔ تفصیل هدر
Ҷузв пароканда мабод оина ӣ кул шаканд
جزو پراکنده مباد آینه ی کل شکند
Шамъи ъои бисот тарабаст онкии дртни дашти қъб
شمععا بساط طرب است آنکه درتن دشت قعب
Сар ба ҳавои пой ба домон таваккул шаканд
سر به هوا پای به دامان توکل شکند
Хоҷаи зи ранҷи кару фар , азчаҳи баради буии асар
خواجه ز رنج کر و فر، ازچه برد بوی اثر
Боз надорад ҳамагар пушти хар аз ҷл шаканд
باز ندارد همهگر پشت خر از جلشکند
Дар адаби бдгҳрони мавъиза шарм махон
در ادب بدگهران موعظهٔ شرم مخوان
Гардани ин хираи сарон гар шаканд ғул шаканд
گردن این خیره سران گر شکند غل شکند
Пояи иқболи баланди онҳама чун шамъи мучин
پایهٔ اقبال بلند آنهمه چون شمع مچین
Кохркорт ба арақи шарм таназзул шаканд
کاخرکارت به عرق شرم تنزل شکند
Аз талаби ҳарза даро чанд диҳии заҳмати по
از طلب هرزهدرا چند دهی زحمت پا
Коши дарин баҳри сароби обилае пул шаканд
کاش درین بحر سراب آبلهای پل شکند
Дил чаҳ кунад бо ман вмо то шавад эмини збло
دل چهکند با من وما تا شود ایمن زبلا
Кӯҳи ҳам охири зи садои шиша ба қлқл шаканд
کوه هم آخر ز صدا شیشه به قلقلشکند
Сирӣ чашмаст ҳамон ҷуръаи каши даври Гана
سیری چشم است همان جرعهکش دور غنا
Ранги хумори ту магари ин ду қадаҳ мл шаканд
رنگ خمار تو مگر این دو قدح مل شکند
Субҳи зшбнми ҳамаи тан чашм шуд азшўқи чаман
صبح زشبنم همهتن چشم شد ازشوق چمن
Ҳаркии дарин боғ расед оина бар гул шаканд
هرکه درین باغ رسید آینه بر گل شکند
Анҷуманӣ рака диҳанд оби зтўсиФи хатат
انجمنی راکه دهند آب زتوصیف خطت
Дӯди чароғаши ҳамаи шаби турра сунбул шаканд
دود چراغش همه شب طرهٔ سنبل شکند
Чарх маҳол аст диҳад дод дили бедили мо
چرخ محال است دهد داد دل بیدل ما
Гардиши он чашми магари ҷом тағофул шаканд
گردش آن چشم مگر جام تغافل شکند