Лоғарии он ҳамаи зини марҳалаи даврами афканд

لاغری آن همه زین مرحله دورم افکند

Ки ба ғрбткдаҳи дидаи мӯрами афканд

که به غربتکدهٔ دیدهٔ مورم افکند

Зарра то меҳри кас аз фақри ман огоҳ нашуд

ذره تا مهر کس از فقر من آگاه نشد

Хок дар чашми ҷаҳони пайкари ъўрми афканд

خاک در چشم جهان پیکر عورم افکند

Чаҳ тавон кард нафаси гарми нҷўшид ба ҳирс

چه توان کرد نفس گرم نجوشید به حرص

Сардии оташи дили нони зи танурами афканд

سردی آتش دل نان ز تنورم افکند

Пеши по дидани афсуни тамизи баду нек

پیش پا دیدن افسون تمیز بد و نیک

Зиллатӣ буд ки аз боми ҳузурами афканд

ذلّتی بود که از بام حضورم افکند

Илми биҳослӣ аз сайр камолам водошт

علم بیحاصلی از سیر کمالم واداشت

Огаҳии обила дар пои шуъӯрами афканд

آگهی آبله در پای شعورم افکند

Завқи васлӣ ки ба умеди дилӣ хуш ме кард

ذوق وصلی ‌که به امّید دلی خوش می‌کرد

« лнтароне » шуд ва дар оташи таврами афканд

«‌لن‌ترانی‌» شد و در آتش طورم افکند

Хондам аз гардиши паймонаи таҳқиқи хаттӣ

خواندم از گردش پیمانهٔ تحقیق خطی

Ки ба злмткдаҳ ҳайрат наварам афканд

که به ظلمتکدهٔ حیرت نورم افکند

Нотавонӣ чу ғубор аз фалаки он сӯ май тохт

ناتوانی چو غبار از فلک آن سو می‌تاخت

Тоқати хӯн шуда дар хок ба зӯрами афканд

طاقت خون شده در خاک به زورم افکند

Ҳеҷ кофар нашавад муҳаррами анҷоми нафас

هیچ‌ کافر نشود محرم انجام نفس

Воқифи марг шудани зинда ба гӯрами афканд

واقف مرگ شدن زنده به‌ گورم افکند

Ёрб аз хотири нози ту фаромӯш шавад

یارب از خاطر ناز تو فراموش شود

Он хаёлот ки аз ёди ту даврами афканд

آن خیالات که از یاد تو دورم افکند

Сабаби қайди алойиқи зи хиради пурсидам

سبب قید علایق ز خرد پرسیدم

Гуфт : дар чоҳи ҳамин фитрати кӯрами афканд

گفت‌: در چاه همین فطرت‌ کورم افکند

Чарх аз паҳлавии хоки ин ҳамаи чидаи сети баланд

چرخ از پهلوی خاک این همه چیده‌ست بلند

Аҷзи бедил ба ҷнўнзори ғурурами афканд

عجز بیدل به جنونزار غرورم افکند