Ба гулшанӣ ки даҳуми арзи шухӣ ӯ ро

به‌ گلشنی‌ که دهم عرض شوخی او را

Таҳайюри оина ранг мекунад бӯ ро

تحیر آینهٔ رنگ می‌کند بو را

Хамӯш гаштаму асрори ишқ пинҳон нест

خموش‌ گشتم و اسرار عشق پنهان نیست

Касе чаҳ чора кунад ҳайрати сухангӯ ро

کسی چه چاره‌ کند حیرتِ سخنگو را

Сари бурӣдаи ҳам ӣнҷо чу шамъ бехоб аст

سرِ بریده‌ هم‌ اینجا چو شمع بی‌خواب‌ است

Магар ба болаш доғӣ наҳем паҳлу ро

مگر به بالشِ داغی نهیم پهلو را

Надонам аз асари кӯшиши кадом дил аст

ندانم از اثر کوشش کدام دل است

Ки май кашанд ба побӯси ёр , гесу ро

که می‌کِشند به پابوسِ یار، گیسو را

Чаҳ мумкин аст нагардад кабоби ҳайронӣ

چه ممکن است نگردد کبابِ حیرانی

Намӯдаанд ба ойӣнаи ҷилва ӯ ро

نموده‌اند به آیینه جلوهٔ او را

Ба сина то нафасӣ ҳаст , машқ ҳасрат кун

به سینه تا نفسی هست‌، مشقِ حسرت‌ کن

Амл ба ранг кашида сети хомаи мӯ ро

اَمل به رنگ‌ کشیده‌ست خامهٔ مو را

Ғубори оинаи гаштӣ , ғубор дил мапаснд

غبار آینه‌ گشتی‌، غبار دل مپسند

Макун ба зиштии рӯи ҷамъи зиштии ху ро

مکن به زشتیِ رو جمع  زشتیِ خو را

Агар ба хон фалаки файзи неъматӣ май буд

اگر به خوانِ فلک فیضِ نعمتی می‌بود

наменамӯд ҳилоли устихони паҳлу ро

نمی‌نمود هلال استخوان‌ِ پهلو را

Дамӣ ба ёди хаёли ту сари Фрўбрдм

دمی به یاد خیال تو سر فروبردم

Ба офтоби расонадами димоғи зону ро

به آفتاب رساندم دماغ زانو را

Гирифтааст сувидои саводи дили бедил

گرفته است سُویدا سواد دل بیدل

Тасарруфии сети дарин дашти чашми оҳӯ ро

تصرفی‌ست درین دشت چشم آهو را